VI SA/Wa 895/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi Ł. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy oddala skargę VI SA/Wa 895/09 UZASADNIENIE Ł. S. wniósł skargę na decyzję Ministra Infrastruktury nr [...]z dnia [...] lutego 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy prowadzonej przez Wojewodę [...] w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, B+E, C, C+E, D, T. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] października 2008 r. Ł. S. i wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, B+E, C, C+E, D, T. Do wniosku załączył szereg dokumentów, w tym m. in. dokumenty mające wskazywać, iż przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701) prowadził zajęcia w zakresie doskonalenia techniki jazdy. W dniu [...] listopada 2008 r. wnioskodawca został przesłuchany przez organ w charakterze strony. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. Wojewoda [...] odmówił wpisania Ł.S. do ewidencji instruktorów techniki jazdy. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż wnioskodawca nie wykazał, że przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym, prowadził szkolenie w zakresie doskonalenia techniki jazdy, a zatem nie spełnił warunków wymienionych w art. 6 ust. 2 tej ustawy. W odwołaniu od powyższej decyzji Ł. S. zarzucił organowi naruszenie art. 7 i art. 8 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a także naruszenie § 22 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U. Nr 77, poz. 458), poprzez jego niewłaściwą wykładnię. W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, iż wykazał na podstawie załączonych do wniosku dokumentów, że prowadził zajęcia polegające na poszerzeniu wiedzy kierowców, a więc było to doskonalenie zdobytych wcześniej umiejętności i techniki jazdy tych kierowców. Spełnił zatem wymagania niezbędne w świetle obowiązujących przepisów do uzyskania wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy. Do odwołania skarżący załączył pisemne oświadczenie Prezesa Zarządu firmy I. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na okoliczność, iż w 2005 r. prowadził na rzecz tej firmy ocenę kwalifikacji zawodowych oraz szkolenie i egzaminowanie kierowców. Minister Infrastruktury, rozpoznając odwołanie, decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał się w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] odmawiającą wpisu skarżącego do ewidencji instruktorów techniki jazdy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, przywołując treść przepisów art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r., o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz § 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów, a także powołując się na zgromadzoną w sprawie dokumentację stwierdził, iż Ł. S. nie przedstawił dokumentów poświadczających prowadzenie przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. zajęć w zakresie doskonalenia techniki jazdy. Przedstawione przez skarżącego kopie zamówienia z dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz faktur wystawionych przez I. Sp. j. z siedzibą w K., potwierdzają jedynie szkolenie i egzaminowanie kierowców będących klientami I. Z dokumentów tych nie wynika jednak fakt prowadzenia zajęć z zakresu doskonalenia techniki jazdy. Przedstawione dokumenty nie wskazują bowiem, iż prowadzone zajęcia zawierały w swoim programie elementy doskonalenia techniki jazdy, takie jak np. wykonanie manewru hamowania na płycie poślizgowej, czy pokonywanie zakrętów przy zachowaniu właściwej taktyki i techniki jazdy. Należy zatem uznać, iż decyzja Wojewody [...] odmawiająca dokonania wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami. W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ł. S. zarzucił organowi: 1. naruszenie art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a., poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy; 2. naruszenie art. 75 § 1 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nierozpoznanie całego materiału dowodowego; 3. naruszenie § 22 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów, poprzez jego niewłaściwą wykładnie. Wniósł w związku z tym o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż w § 22 ust. 2 rozporządzenia ustawodawca nie zawarł zamkniętego katalogu dokumentów na podstawie, których można dowieść, że dana osoba prowadziła zajęcia w zakresie doskonalenia techniki jazdy. W niniejszej sprawie skarżący przedstawił natomiast dokumenty potwierdzające przeprowadzenie szkolenia dla kierowców tj. zlecenie wykonania usługi - pismo z dnia [...] sierpnia 2005 r., faktury VAT nr [...] oraz formularz pn. "Ocena kwalifikacji kierowcy". Z dokumentów tych wynika zaś, iż skarżący m. in. w sierpniu i październiku 2005 r. przeprowadził osobiście szkolenia dla kierowców tj. osób posiadających uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym. Zakres tematyczny szkoleń został określony na odwrotnej stronie formularza pn. "Ocena kwalifikacji kierowcy", a analiza zakresu tematycznego przeprowadzonego szkolenia wykazuje, iż polegało ono na doskonaleniu techniki jazdy pojazdem silnikowym. Bez znaczenia winno być natomiast to, iż sformułowania zawarte na odwrotnej stronie formularza pn. "Ocena kwalifikacji kierowcy" nie odpowiadają wprost sformułowaniom zawartym w załączniku nr 8 do rozporządzenia. Istotne znaczenie winien mieć bowiem rzeczywisty zakres tego szkolenia, które obejmowało także szkolenie w zakresie hamowania i jazdy w trudnych warunkach, w tym na śliskiej powierzchni. Skarżący zarzucił, że organ w decyzji nie ustosunkował się do treści powyższego formularza pn. "Ocena kwalifikacji kierowcy" naruszając tym samym przepis art. 77 k.p.a. Podkreślił też, iż ustawodawca nie ustalił definicji legalnej "doskonalenia techniki jazdy", a zatem należy stosować interpretację celowościową i rozszerzającą, która zapewnia poszanowanie zasady praworządności, o której mowa w art. 7 w zw. z art. 8 k.p.a. Słowa "szkolenie" i "doskonalenie" są zaś bliskoznaczne i oznaczają "zdobywanie coraz większych umiejętności w jakiejś dziedzinie" (tak min. "Słownik języka polskiego" Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.). Szkolenie przeprowadzone przez skarżącego zawierało natomiast część teoretyczną, w ramach której omawiane były sprawy psychologii, techniki kierowania pojazdem i zagadnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz część praktyczną, w ramach której kierowcy doskonalili się m. in. w kierowaniu pojazdami obciążonymi co najmniej do połowy swojej dopuszczalnej masy całkowitej, prawidłowej pozycji za kierownicą, prawidłowej pracy kierownicą i innymi przyrządami pojazdu oraz właściwego pokonywania zakrętów, jazdy szosowej, prawidłowego używania przełożeń skrzyni biegów, pokonywania zakrętów przy zachowaniu właściwej taktyki i techniki jazdy, szeroko rozumianego hamowania, w tym hamowania z redukcją biegów, umiejętności demonstrowania zjawiska nadsterowności i podsterowności pojazdu oraz przeciwdziałania powstałemu zjawisku, jazdy w trudnych warunkach, w tym na śliskiej powierzchni. Z powyższego wynika zatem, że zajęcia ta polegały na poszerzeniu wiedzy kierowców, a więc było to doskonalenie zdobytych wcześniej przez kierowców umiejętności i techniki jazdy, a zatem skarżący spełnił wymagania przewidziane w § 22 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Na potwierdzenie powyższego do skargi załączona została opinia sporządzona przez dr D. T. adiunkta Katedry Dydaktyki Instytutu Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu [...] im. [...] w [...] Skarżący podkreślił ponadto, że prowadził i prowadzi działalność gospodarczą, a przeważającym jej rodzajem jest działalność skodyfikowana pod numerem 80.42.B Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) tj. "Kształcenie ustawiczne dorosłych i pozostałe formy kształcenia, gdzie indziej niesklasyfikowane", która obejmuje również doskonalenie techniki jazdy kierowców. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, iż wszystkie przedstawione przez skarżącego dokumenty zostały dopuszczone do sprawy oraz wnikliwie przeanalizowane. Żaden z tych dokumentów nie może być jednak uznany za poświadczający prowadzenie zajęć w ramach doskonalenia techniki jazdy. Również załączona do skargi opinia sporządzona przez dr D. T. nie może zostać uznana za dokument potwierdzający, że skarżący prowadził zajęcia w ramach doskonalenia techniki jazdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga Ł. S. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury, jak również utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nie naruszają prawa. Skarżący Ł. S. ubiegał się o wpis do ewidencji instruktorów techniki jazdy w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r., o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701), powołując się na fakt, że przed dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. przed 3 stycznia 2007 r. prowadził zajęcia w zakresie doskonalenia techniki jazdy. W celu uzyskania wpisu do ewidencji instruktorów techniki jazdy w oparciu o powyższy przepis skarżący był zobowiązany stosownie do treści § 22 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 kwietnia 2008 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia ośrodka doskonalenia techniki jazdy, egzaminowania kandydatów na instruktorów techniki jazdy, postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem szkoleń oraz wzorów stosowanych dokumentów (Dz. U. Nr 77, poz. 458) załączyć do wniosku o wpis dokumenty poświadczające prowadzenie przez niego przed dniem 3 stycznia 2007 r. zajęć w zakresie doskonalenia techniki jazdy. Dokumentami takimi mogły być w szczególności, zaświadczenie o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie doskonalenia techniki jazdy osobiście wraz z dodatkowymi dokumentami potwierdzającymi fakt przeprowadzenia takich szkoleń przed dniem wejścia w życie ustawy tj. przed 3 stycznia 2007 r. Organ uznał za okoliczność niesporną w sprawie, iż skarżący przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. prowadził działalność gospodarczą sklasyfikowaną według Polskiej Klasyfikacji Działalności pod nr 80.42B - Kształcenie ustawiczne dorosłych i pozostałe formy kształcenia, gdzie indziej niesklasyfikowane, która co do zasady, mogła obejmować swym zakresem prowadzenie szkoleń w zakresie doskonalenia techniki jazdy. Zdaniem organu skarżący nie wykazał jednak w oparciu o przedstawione dokumenty, że przed 3 stycznia 2007 r. faktycznie prowadził szkolenia w zakresie doskonalenia techniki jazdy w ramach swojej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu, w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, powyższe stanowisko organu należy uznać za prawidłowe. Z załączonych przez skarżącego do wniosku dokumentów wynika, iż w 2005 r. przeprowadził on na zlecenie firmy I. Sp. j. z siedzibą w K. egzaminy praktyczne polegające na ocenie kwalifikacji kierowców będących klientami I. Z treści oświadczenia Prezesa Zarządu Spółki I. z dnia [...] stycznia 2009 r. wynika, że przeprowadzona przez skarżącego w 2005 r. ocena kwalifikacji oraz szkolenie i egzaminowanie kierowców związane było z procesem rekrutacji pracowników przeprowadzanym przez tę firmę na rzecz podmiotu zagranicznego, a z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że przedmiotem działalności Spółki I. jest między innymi działalność związaną z rekrutacją i udostępnianiem pracowników. Treść powyższych dokumentów wskazuje zatem, że skarżący w 2005 r. oceniał umiejętności praktyczne kierowców w procesie ich rekrutacji przez Spółkę I., czego potwierdzeniem jest treść formularza pt. "Ocena kwalifikacji kierowcy". Z treści powyższych dokumentów nie wynika jednak, jak słusznie zauważył organ, że skarżący prowadził dla tych kierowców zajęcia w zakresie doskonalenia techniki jazdy. Skarżący nie spełnił tym samym warunku niezbędnego do uzyskania wpisu na listę instruktorów techniki jazdy w oparciu o przepis art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym, gdyż nie przedstawił dokumentu poświadczającego prowadzenie przez niego przed dniem wejścia w życie tej ustawy zajęć w zakresie doskonalenia techniki jazdy. Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ przepisów postępowania wskazać należy, iż organ nie naruszył norm wynikających z powołanych przez skarżącego przepisów k.p.a. Organ ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy, ustosunkował się do twierdzeń i zarzutów strony, a także uzasadnił swoje rozstrzygnięcie zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 k.p.a. Fakt wydania rozstrzygnięcia, które jest poparte analizą prawną, i które jednocześnie jest niekorzystne dla skarżącego, nie może być natomiast utożsamiany z naruszeniem norm procesowych. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.