VI SA/Wa 896/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 896/08 na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2008 r. oddalił skargę R. J. (nazywanego dalej "skarżącym") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Wyrok ogłoszono na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2008 r., w której skarżący uczestniczył osobiście. Po zamknięciu rozprawy i po ogłoszeniu wyroku, Przewodniczący pouczył strony działające bez adwokata lub radcy prawnego, że pisemne uzasadnienie wyroku będzie zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 września 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną strony, stwierdzając jej niedopuszczalność w związku z tym, że skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrok Sądu z dnia 21 sierpnia 2008 r. stał się prawomocny od dnia 6 listopada 2008 r. Pismem z dnia 5 lipca 2012 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 21 sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na błędne zrozumienie pouczenia Sądu. Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. skarżący ponownie złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., dołączając do niego wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku z dnia 2 sierpnia 2012 r. skarżący ponownie powołał się na błędne zrozumienie pouczenia Sądu, w wyniku którego w dniu 3 września 2008 r. złożył skargę kasacyjną zamiast wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 nazywanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie zawierającym wniosek strona jest zobowiązana uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Sąd postanawia więc o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. W świetle art. 87 § 5 p.p.s.a., po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Definiując "przypadek wyjątkowy" należy odwołać się do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 1999 r. sygn. akt I CKN 802/98, który podjął próbę dookreślenia analogicznego pojęcia "wypadek wyjątkowy", o którym mowa w art. 169 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego. Zdaniem Sądu brak egzemplifikacji tego pojęcia przez ustawodawcę jest zrozumiały, gdyż "dynamika procesów, różnorodność występujących w nich stanów faktycznych, a także rozmaitość i nieprzewidywalność zachowań (działań i zaniechań) stron, nie pozwalają na sformułowanie uniwersalnej definicji normatywnej; prawodawca pozostawia ocenę w tym zakresie sędziemu, odwołując się do jego bezstronności, doświadczenia oraz poczucia sprawiedliwości. Tak więc rzeczą sądu meriti, rozpoznającego wniosek o przywrócenie terminu, jest wyważenie - przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności występujących w konkretnej sprawie, a więc zarówno elementów przedmiotowych, jak i podmiotowych - czy argumenty wspierające wniosek są mocniejsze od argumentów przemawiających za stabilizacją sytuacji ugruntowanej przez upływ czasu, a powstałej w następstwie niedokonania czynności procesowej w przepisanym terminie oraz czy moc tych argumentów pozwala na stwierdzenie, że w sprawie zachodzi wypadek, który można uznać za wyjątkowy". Argumentację tę można odnieść do pojęcia "przypadku wyjątkowego" z art. 87 § 5 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. sygn. akt II FZ 438/06). Skarżący, uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, powołał się na błędne zrozumienie pouczenia Sądu, które miało miejsce na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2008 r. W ocenie Sądu, podana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu nie uzasadnia jego przywrócenia. Nie można bowiem uznać, że błędne zrozumienie przez stronę prawidłowego pouczenia Sądu odnośnie terminu, w którym należy dokonać określonej czynności procesowej jest okolicznością, która może powodować jego przywrócenie. Gdyby podana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu powodowała konieczność jego przywrócenia to podważałoby to w ogóle sens istnienia przepisów określających terminy do dokonywania czynności procesowych. Należy podkreślić, że skarżący został prawidłowo pouczony na rozprawie o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z protokołu rozprawy nie wynika, by skarżący zgłaszał jakiekolwiek trudności w zrozumieniu treści udzielonego mu przez Przewodniczącego pouczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2010 r. sygn. akt I OZ 100/10). Dodatkowo należy wskazać, że oprócz ustnego pouczenia udzielanego po ogłoszeniu wyroku strona otrzymała takie pouczenie wcześniej, w piśmie sądowym z dnia 18 lipca 2008 r. "Zawiadomieniu o rozprawie", którego pkt 3 stanowi, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Gdyby skarżący zapoznał się w całości z otrzymanym zawiadomieniem o rozprawie, w tym z zawartym w nim wyraźnym pouczeniem i odpowiednio skonfrontował je z treścią ustnego pouczenia udzielonego po ogłoszeniu wyroku, to z pewnością prawidłowo zrozumiałby w jakim terminie należało złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.