VI SA/Wa 898/04
WyrokWSA w Warszawie2005-04-04
Skład orzekający: Halina Emilia Święcicka, Dorota Wdowiak, Małgorzata Grzelak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny rozpoznający skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest uprawniony do oceny legalności decyzji wydanych wcześniej?Ratio decidendi
Sąd administracyjny rozpoznający skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji wydanych wcześniej, a jedynie bada prawidłowość wydania zaskarżonego postanowienia. W przypadku, gdy odwołanie zostało złożone po terminie i nie wniesiono o przywrócenie terminu, organ odwoławczy prawidłowo stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania.Stan faktyczny
R. K. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta miasta uchylającej wcześniejszą decyzję o rejestracji pojazdu. SKO uznało, że odwołanie zostało wniesione po terminie, a skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu. Skarżący zarzucił naruszenie jego interesu oraz nierozpatrzenie wniosku o zawieszenie postępowania w związku ze sprawą cywilną o zasiedzenie pojazdu. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie : Sędzia WSA Dorota Wdowiak Asesor WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant: Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej:SKO), działając na podstawie art. 127 § 2 w zw z art. 17 k.p.a. oraz art. 1 i 2 Ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. Nr 122, poz. 539 ze zm.) po zapoznaniu się z odwołaniem R. K. od decyzji Prezydenta miasta [...] Nr [...] znak [...] z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie uchylenia decyzji własnej z dnia [...] listopada 2002 r. o zarejestrowaniu pojazdu marki [...] numer rejestracyjny [...] na nazwisko R. K. zamieszkały w [...] ul [...] i odmowie zarejestrowania w/w pojazdu, na podstawie art. 134 k.p.a., orzekło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta miasta [...] numer [...] z dnia [...] listopada 2003 r.
W uzasadnieniu w/w postanowienia SKO wskazało, że powołaną decyzją z dnia [...] listopada 2003r., Prezydent miasta [...] uchylił decyzję własną z dnia [...] listopada 2003 r. o zarejestrowaniu w/w samochodu na nazwisko R. K. i odmówił zarejestrowania ww pojazdu. Jako przyczynę odmowy rejestracji podał, że wyszły na jaw okoliczności świadczące o fakcie, że zgłoszony do rejestracji pojazd ma przerobione numery silnika i nadwozia. W ocenie organu uniemożliwiło to ustalenie pochodzenia pojazdu oraz jego poprzedniego właściciela, co uzasadniało wydanie orzeczenia o uchyleniu decyzji na mocy której zarejestrowano pojazd. Jako dodatkowy argument uzasadniający wydanie decyzji z dnia [...] listopada 2003r. organ wskazał, że w opisanym przypadku nie przewiduje się możliwości nabicia nowych numerów identyfikacyjnych bez prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego ustalającego prawo własności do pojazdu.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia SKO podniosło ponadto, że decyzję numer [...] znak [...] doręczono adresatowi w dniu [...] grudnia 2003 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o środkach zaskarżenia, natomiast odwołanie od tej decyzji R. K. nadał listem poleconym numer [...] w dniu [...] grudnia 2003 r. a więc z uchybieniem 14 - dniowego terminu.
Dodatkowo podniesiono, że skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. K. wnosząc o uchylenie postanowienia z dnia [...] marca 2004 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucił organom naruszenie słusznego interesu strony. Wskazał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 97 par 1 pkt 4 k.p.a., bowiem pismem z dnia [...] lutego 2004 r. skarżący zgłosił wniosek o zawieszenie postępowania administracyjnego w związku z toczącą się sprawą sądową sygn. [...] w przedmiocie stwierdzenia zasiedzenia spornego pojazdu a wniosek ten nie został rozpatrzony przez organ.
W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie, powtarzając motywy, które legły u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wskazało, że argumentacja skarżącego o nierozpoznaniu przez organ pierwszej instancji wniosku o zawieszenie postępowania nie pozostaje w żadnym związku z zakwestionowanym postanowieniem z dnia [...].marca 2004 r., ponieważ postanowienie to odnosi się wyłącznie do formalnej oceny zachowania obowiązującego terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr. 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji.
Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz 1270- dalej zwaną p.p.s.a) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie stwierdzić należy, że sąd administracyjny, rozpoznając skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji wydanych wcześniej a jedynie bada prawidłowość wydania zaskarżonego postanowienia.
Jak bezspornie wynika z akt sprawy oraz dodatkowych wyjaśnień skarżącego na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2003r., odpis decyzji numer [...] z dnia [...] listopada 2003 r. znak [...] został doręczony stronie w dniu [...] grudnia 2003 r. W/w decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy uznać należy, że w przedmiotowej sprawie termin do złożenia odwołania upłynął dla skarżącego z dniem [...] grudnia 2003 r.(poniedziałek).
Zgodnie z treścią art. 57 § 5 k.p.a. termin uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem nadano pismo m.in. na poczcie. Jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie przesyłki poleconej numer R [...], R. K. nadał odwołanie w dniu [...] grudnia 2003 r. wprost do SKO, zamiast za pośrednictwem organu który wydał decyzję tj. Prezydenta miasta [...]. Ponieważ odwołanie złożone zostało po terminie, w tej sytuacji bez znaczenia pozostaje okoliczność, że skarżący wniósł je z uchybieniem przepisu art. 129 § 1 k.p.a.
W świetle zebranego materiału poza sporem jest również fakt, że skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepis art.134 k.p.a. i stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2003r.
Mając na uwadze powyższe, należało skargę oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Jak wskazano wyżej, sąd administracyjny rozpoznając skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, nie jest uprawniony do oceny legalności wydanych wcześniej decyzji.
Zatem jedynie ubocznie należy podnieść, odnosząc się do argumentacji skarżącego, który zarzuca, że organ pierwszej instancji nie rozstrzygnął jego wniosku o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., iż sprawa cywilna, na którą powołuje się skarżący nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a.
Powyższe stanowisko ma swoje umocowanie w szeregu rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego (v. orzeczenia NSA z dnia 28 listopada 2000 r. Lex 55319, z dnia 25 stycznia 2000 r. Lex 55319, wyrok NSA sygn. akt.1093/98 Lex 41322) z których wynika, że w postępowaniu o rejestrację pojazdu organy administracji (i sąd administracyjny) nie mogą zajmować się oceną istnienia dobrej lub złej wiary strony w sprawie o zasiedzenie albowiem leży to w kognicji Sądu powszechnego przed którym toczy się sprawa o zasiedzenie. Natomiast możliwość uzyskania nowych numerów identyfikujących pojazd (numery nadwozia, podwozia, silnika) następuje dopiero po uzyskaniu tytułu własności pojazdu. W dacie rejestracji samochodu właściciel zobowiązany jest przedstawić właściwemu organowi dokonującemu rejestracji m.in. oryginał dowodu własności pojazdu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło