VI SA/Wa 904/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Pismem z dnia 11 lutego 2013 r. J. W. (nazywany dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego (nazywanej dalej "Komisją" lub "organem") z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], którą organ utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] nakładającą na skarżącego karę pieniężną w kwocie 5.000 złotych za rażące naruszenie przez spółkę D. S.A. obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 56 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 184, poz. 1539 ze zm., nazywanej dalej: "ustawą o ofercie"), w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu spółki D. S.A. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, zgodnie z którym, w przypadku rażącego naruszenia obowiązków, o których mowa w ust. 1, Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej lub towarzystwa funduszy inwestycyjnych będącego organem funduszu inwestycyjnego zamkniętego, karę pieniężną do wysokości 100.000 zł. W odpowiedzi na skargę Komisja podała, że wszczęcie postępowania administracyjnego w stosunku do skarżącego było konsekwencją wydania w dniu [...] października 2011r., na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie, decyzji administracyjnej nakładającej na D. S.A. karę pieniężną w wysokości 200.000 zł za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych, określonych w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie, utrzymanej w mocy decyzją organu z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. D. S.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji z dnia [...] marca 2012 r., który wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 882/12 oddalił skargę Spółki, która następnie wniosła od tego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Komisja podniosła, że wszczęcie postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, musi być poprzedzone ostateczną decyzją Komisji w sprawie nałożenia kary pieniężnej na emitenta na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie. Tak też było w przedmiotowej sprawie. Komisja na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie nałożyła na D. S.A. karę pieniężną w wysokości 200.000 złotych, za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych, określonych w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie. Komisja zaznaczyła przy tym, że prowadząc postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej na skarżącego na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, związana była ustaleniami stanu faktycznego poczynionymi w zakresie naruszeń spółki D. S.A., dokonanymi w ostatecznej decyzji dotyczącej Spółki. W tym zakresie Komisja nie prowadziła postępowania dowodowego, ani też nie dokonywała nowych ustaleń faktycznych, lecz oparła się na ustaleniach dokonanych w ostatecznej decyzji w sprawie nałożenia sankcji na D. S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana zarówno z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a k.p.a.), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach, gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia sądu (M. Niezgódka-Medek, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd. LEX, 2011 r.). Nałożenie kary pieniężnej na osobę, która pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej, możliwe jest wyłącznie w przypadku wcześniejszego nałożenia kary na samą spółkę w oparciu o przepis art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, przy czym kara nakładana na członka zarządu nakładana jest za to samo naruszenie obowiązków, za które uprzednio ukarano samą spółkę. Taka też sytuacja występuje na gruncie niniejszej sprawy, gdyż nałożenie kary pieniężnej na członka zarządu spółki publicznej jest pochodną uprzedniego nałożenia kary na samą spółkę za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 56 ustawy o ofercie. Co więcej, na co zwrócił uwagę organ w odpowiedzi na skargę, zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie, w zakresie stwierdzonych naruszeń obowiązków przez spółkę D. S.A., oparte zostało o stan faktyczny przyjęty w decyzji Komisji z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], którą nałożono na Spółkę karę pieniężną, bowiem w tym zakresie Komisja nie prowadziła postępowania dowodowego. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że prawidłowość ustaleń w sprawie nałożenia kary na Spółkę, na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, w ewidentny sposób rzutować będzie na zasadność odpowiedzialności członka zarządu tej Spółki w oparciu o art. 96 ust. 6 cyt. ustawy o ofercie. W przypadku bowiem ewentualnego uchylenia w toku postępowania sądowoadministracyjnego decyzji nakładającej karę na Spółkę na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, odpadnie też podstawa do ukarania jej członka zarządu. Wspomnieć przy tym należy raz jeszcze, że nałożenie na skarżącego kary ma charakter następczy wobec ukarania samej Spółki, a jego podstawę stanowią ustalenia poczynione w poprzedzającym je postępowaniu prowadzonym wobec spółki D.S.A. Tym samym, w sytuacji w której spółka D. S.A. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 882/12 oddalającego jej skargę na decyzję nakładającą na D. S.A. karę pieniężną za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do czasu zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi kasacyjnej D. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 882/12.