VI SA/Wa 91/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. Sp. z o.o. z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 91/11 oddalającego skargę I. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy [...] nr [...] postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2011r. sygn. akt VI SA/Wa 91/11. Wyrokiem z dnia 20 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy [...] nr [...]. Na rozprawie w dniu 20 maja 2011 r. stawił się między innymi pełnomocnik strony skarżącej: rzecznik patentowy K. S.. W dniu 10 czerwca 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej, rzecznik patentowy K. S., przesłała do Sądu wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, wnosząc zarazem o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. W uzasadnieniu podniosła, iż w dniu 22 maja 2011 r. wystąpił u niej nagły nawrót choroby oczu, skutkujący niemożliwością wykonywania jakiejkolwiek pracy związanej z czytaniem i pisaniem. Podkreśliła, iż leczenie najbardziej ostrego stanu choroby miało miejsce w terminie od dnia 23 maja 2011 r. do dnia 6 czerwca 2011 r., czego potwierdzeniem są dwa zaświadczenia lekarskie wystawione przez lekarza okulistę. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sąd zważył, co następuje: Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) - wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Rozprawa w niniejszej sprawie, na której zapadł wyrok oddalający skargę, odbyła się w dniu 20 maja 2011 r. Tym samym termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 27 maja 2011 r. W powyższym terminie strona skarżąca nie zwróciła się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 10 czerwca 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej: rzecznik patentowy K. S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności, wskazując, iż od dnia 23 maja do dnia 6 czerwca 2011 r. wskutek choroby oczy nie była zdolna do pracy. Na wstępie podkreślić należy, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 211). Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się lekkiego choćby niedbalstwa. Samo uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie takich okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podkreślenia wymaga, iż choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej (p. H. Knysiak – Molczyk w Komentarzu do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod redakcją Tadeusza Wosia, Wydawnictwo LexisNexis z 2005 r. str. 334). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, iż w ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na formę udokumentowania przez pełnomocnika strony skarżącej okresu swojej niezdolności do pracy od dnia 23 maja 2011 r. do dnia 6 czerwca 2011 r. Jest to bowiem zaświadczenie lekarskie wypisane przez lekarza medycyny, specjalistę okulistę I. S. i opatrzone pieczęcią i podpisem lekarza, które stwierdza, iż pełnomocnik strony skarżącej nie jest zdolna do pracy i prognozuje przewidywany czas leczenia na dwa tygodnie. Przedmiotowe zaświadczenie nie zostało jednakże wypisane na odpowiednim formularzu zgodnym z wzorem określonym przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w rozporządzeniu z dnia 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie bowiem z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tj. Dz. U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.), przy ustalaniu prawa do zasiłków i ich wysokości dowodami stwierdzającymi czasową niezdolność do pracy z powodu choroby (...) są zaświadczenia lekarskie, o których mowa w art. 55. Przepis ten w ust. 1 stanowi z kolei, że zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby (...), zwane dalej "zaświadczeniem lekarskim", jest wystawiane na odpowiednim druku, według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 59 ust. 14. W wykonaniu powyższego upoważnienia Minister Pracy i Polityki Socjalnej w dniu 27 lipca 1999 r. wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekarskich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświadczenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 65, poz. 741 ze zm.), w którym w § 5 ust. 1 postanowiono, że lekarz, lekarz dentysta, starszy felczer lub felczer wystawia zaświadczenie lekarskie na formularzu, według wzoru stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia. A zatem tylko zaświadczenie lekarskie wystawione na formularzu według wzoru określonego w w/w rozporządzeniu (tzw. ZUS ZLA) może być uznane za dowód stwierdzający czasową niezdolność do pracy i uprawnia do określonych świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Tym samym przyjąć należy, iż pełnomocnik strony skarżącej znajdując się w sytuacji, w której stan zdrowia nie pozwalał jej na wykonywanie obowiązków zawodowych, celem uzyskania należnych świadczeń z ubezpieczenia społecznego, potwierdziła swą niezdolność do pracy wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych poprzez przedłożenie zaświadczenia na wymaganym formularzu. Tym samym jedynie przedłożenie takiego zaświadczenia również w toku niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej stanowiłoby potwierdzenie faktu niezdolności do pracy pełnomocnika strony skarżącej a zarazem uprawdopodobnienie braku winy w zachowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw dla przyjęcia, iż skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.