VI SA/Wa 912/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] kwietnia 2015 r. zarejestrowano przejazd pojazdu samochodowego o numerze rejestracyjnym [...] poruszającego się wraz z przyczepą/naczepą o numerze rejestracyjnym [...] przez urządzenie kontrolne na odcinku drogi krajowej nr [...] S. (skrzyżowanie z drogą ekspresową [...]) – L. (skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr [...]). W oparciu o dane zgromadzone w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców Główny Inspektor Transportu Drogowego ustalił, że właścicielem/posiadaczem pojazdu samochodowego w dniu odnotowania naruszenia był G. T., który pismem z dnia [...] maja 2015 r. został zawiadomiony o wszczęciu z urzędu wobec jego osoby postępowania administracyjnego. Główny Inspektor Transportu Drogowego (nazywany dalej: "GITD") decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] nałożył na G. T. karę pieniężną w wysokości 1500 zł. Decyzja została doręczona G. T. w dniu 25 listopada 2015 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. G. T. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. GITD decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku, utrzymał w całości w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2015 r. Decyzja z dnia [...] lutego 2016 r. została doręczona G. T. w dniu 25 lutego 2016 r. Pismem z 21 marca 2016 r. G. T. i K. T. (nazywana dalej: "Skarżącą") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2016 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") – uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (...). Interes taki mają zasadniczo podmioty, które posiadały przymiot strony w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, nazywanej dalej: "K.p.a.") bądź w rozumieniu przepisów szczególnych. Zgodnie z art. 28 K.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przez interes prawny rozumie się taki związek pomiędzy obowiązującą normą prawną a sytuacją faktyczną podmiotu, że zastosowanie tej normy poprzez wydanie decyzji administracyjnej (innego aktu) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu. Istoty interesu prawnego należy więc upatrywać w jego związku z konkretną normą prawa. Może to być norma należąca do każdej gałęzi prawa (nie tylko do prawa administracyjnego), na podstawie której w postępowaniu administracyjnym określony podmiot w określonym stanie faktycznym może domagać się konkretyzacji swoich uprawnień lub obowiązków bądź żądać przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu ochrony swoich praw i obowiązków przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 265 i 266). Badając, w świetle powyższego stwierdzenia, legitymację K. T. do wniesienia skargi w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że Skarżąca nie posiadała interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, ani nie posiada go obecnie przed Sądem. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego zostało doręczone G. T. jako właścicielowi pojazdu (dane Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców) z w rozumieniu art. 13i ust. 4b ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 460, nazywanej dalej: "u.d.p."), który był zobowiązany do ponoszenia opłat stosownie do art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p. Obowiązujące przepisy u.d.p. jako odpowiedzialnych za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, tj. podmioty, wobec których wymierzane są kary, wskazują właścicieli bądź posiadaczy pojazdów samochodowych - art. 13k ust 4 u.d.p. Decyzje GITD z dnia [...] listopada 2015 r. i z dnia [...] lutego 2016 r. zostały doręczone G. T. jako stronie wszczętego zawiadomieniem z dnia [...] maja 2015 r. postępowania administracyjnego. K. T. nie brała udziału jako strona w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Żadna z decyzji nie była jej doręczona, nie były do niej kierowane żadne pisma w trakcie toczącego się postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę, jak również cytowane przepisy u.d.p., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę K. T. za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.