VI SA/Wa 913/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej stwierdzenia prawa do sfinansowania leczenia ortodontycznego p o s t a n a w i a: ustanowić dla skarżącego P. T. adwokata. Postanowieniem z dnia 20 września 2011 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu P. T. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu tego orzeczenia podniesiono, że skarżący nie przesłał na wezwanie Sądu żądanych dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową. Odpis powyższego postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu doręczono skarżącemu w dniu [...] października 2011 r. Natomiast w dniu [...] października 2011 r. skarżący złożył osobiście kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wprawdzie skarżący nie wypełnił rubryki nr 4 tego formularza, w której należy określić zakres żądania prawa pomocy, jednakże zarówno z treści wniosku, jak i pisma przewodniego z dnia [...] października 2011 r. (do którego ww. formularz wniosku został załączony), jednoznacznie wynika, że skarżący wnosi o ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący zażądał ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata R. K. Na marginesie podnieść należy, iż niniejsza sprawa dotyczy zagadnienia prawa do sfinansowania leczenia, co oznacza – zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), że skarżący korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych. Zatem jego ewentualny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie byłby bezprzedmiotowy. Skarżący miał tego świadomość, gdyż jego poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmował - obok żądania ustanowienia adwokata - żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i na bezprzedmiotowość tego drugiego żądania wskazał referendarz sądowy w uzasadnieniu ww. postanowienia z dnia 20 września 2011 r. Natomiast w uzasadnieniu niniejszego (tj. drugiego z kolei) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, całkowicie niezdolną do pracy, utrzymującą się wyłącznie z zasiłków Ośrodka Pomocy Społecznej [...]. Ponadto skarżący podał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, a po wyroku z dnia 26 stycznia 2009 r. orzekającego eksmisję, oczekuje na lokal socjalny. Do formularza wniosku skarżący załączył zaświadczenie Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] września 2011 r. stwierdzającego, że skarżący korzysta z pomocy ww. Ośrodka (zaświadczenie to wydano na prośbę osoby zainteresowanej celem przedłożenia w Fundacji [...]) oraz zaświadczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] sierpnia 2011 r. wskazującego, iż skarżący jest całkowicie niezdolny do pracy do [...] sierpnia 2013 r., a całkowita niezdolność do pracy powstała w dniu [...] lutego 2011 r. Jako źródła swoich dochodów skarżący wymienił: zasiłek stały w wysokości 324 zł, zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 154 zł oraz zasiłek celowy (na dopłatę do czynszu i zakup leków) w wysokości 500 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, iż to na osobie ubiegającego się o prawo pomocy ciąży obowiązek wykazania, że spełnione zostały przesłanki do przyznania tego prawa we wnioskowanym zakresie. W świetle wskazanych wyżej okoliczności, stwierdzić należy, iż wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Skarżący bowiem, uzyskując dochód miesięczny w kwocie 978 zł, nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W szczególności zaświadczenie Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] września 2011 r. wskazujące, że skarżący jest objęty opieką tego Ośrodka - potwierdza trudną sytuację materialną skarżącego. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.