VI SA/Wa 915/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-11-08
Skład orzekający: Pamela Kuraś-Dębecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA, skierowane do WSA zamiast do NSA, jest skuteczne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA, zgodnie z art. 194 § 1 pkt 4 i § 2 PPSA, powinno być wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skierowanie go bezpośrednio do WSA, zamiast do NSA, stanowi uchybienie trybowi jego złożenia, które nie podlega konwalidacji. Ponadto, jeśli zażalenie zostało złożone po upływie ustawowego terminu, również podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący M. D. i Z. D. złożyli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą WSA w Warszawie oddalił wyrokiem z 17 sierpnia 2017 r. M. D. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku po terminie, w związku z czym WSA postanowieniem z 18 września 2017 r. odmówił jego sporządzenia. M. D. wniósł zażalenie na to postanowienie, kierując je do WSA w Warszawie, ale uczynił to po terminie i do niewłaściwego organu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 września 2017 r. w sprawie ze skargi M. D. oraz Z. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić zażalenie.
Skarżący – M. D. oraz Z. D., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Sąd sprawę rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym i wyrokiem z 17 sierpnia 2017 r. oddalił skargę. Odpis sentencji tego wyroku z urzędu doręczono obu skarżącym, przy czym M. D. dnia 2 września 2017 r. (z.p.o. k. 28 akt), a Z. D. dnia 21 sierpnia 2017 r. (z.p.o. k. 25 akt).
Dnia 23 sierpnia 2017 r. - za pośrednictwem operatora pocztowego, obaj skarżący nadali na adres Sądu wspólny wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, żądając jednocześnie doręczenia go osobno na adres każdego z nich (k. 26-27 akt).
Sąd stwierdziwszy, że wniosek M. D. został złożony z uchybieniem ustawowego terminu - postanowieniem z 18 września 2017 r., odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Postanowienie to M. D. odebrał osobiście dnia 22 września 2017 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia (k. 36 w zw. z k. 56 akt).
Dnia 2 października 2017 r. M. D. - czyniąc to za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego, wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, kierując je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 59 i k. 68 akt, a także wyjaśnienia Poczty Polskiej SA w piśmie z 27 października 2017 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a. na postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku przysługuje zażalenie, które zgodnie z § 2 tego przepisu wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Nadto z przywołanego przepisu wynika, że zażalenie wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego postanowienia zażalenie dotyczy.
Sąd badając niniejszy przypadek stwierdza, że skarżący – pomimo prawidłowego pouczenia, wnosząc przedmiotowe zażalenie uchybił zarówno trybowi do jego złożenia, jak i ustawowemu terminowi przewidzianemu na tą czynność procesową. Zażalenie dla swej skuteczności musiało bowiem zostać skierowane do NSA, a nie do Sądu I instancji. W tym kontekście należy zauważyć, że powyższe uchybienie nie podlega konwalidacji. Dodatkowo ze sprawy wynika, że postanowienie z 18 września 2017 r., stanowiące przedmiot ww. zażalenia, skarżący odebrał osobiście dnia 22 września 2017 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie jego zaskarżenia. Zatem ostatnim dniem terminu na skuteczne złożenie zażalenia był 29 września 2017 r., skarżący zaś zażalenie nadał dnia 2 października 2017 r., uchybiając tym samym terminowi do jego wniesienia.
Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło