VI SA/Wa 919/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-20
Skład orzekający: Urszula Wilk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy organ administracji publicznej po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego uchyli własne postanowienie i uwzględni tym samym skargę, sąd powinien umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy stanie się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 PPSA. Uchylenie przez organ własnego postanowienia i uwzględnienie tym samym skargi powoduje, że przedmiot zaskarżenia przestaje istnieć, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 201 § 1 PPSA, stronie skarżącej przysługuje zwrot kosztów postępowania od organu.Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę do WSA w Warszawie na postanowienie Prezesa NFZ o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Po wniesieniu skargi, Prezes NFZ ustalił, że odwołanie zostało wniesione w terminie i uchylił swoje wcześniejsze postanowienie. W związku z tym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne i zasądzono od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w P. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego) postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej – S. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w P. – kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z [...] marca 2015 r., nr [...], stwierdził, że A. P. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy zawartej z S. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w P. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") w okresie od 22 marca 2012 r. do 31 maja 2012 r. Przedmiotowa decyzja została doręczona Spółce 12 marca 2015 r.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Spółka wniosła za pośrednictwem organu I instancji odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (w skrócie: "Prezes NFZ"), który postanowieniem z [...] grudnia 2015 r., nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] marca 2015 r., nr [...], wskazując, że termin wniesienia odwołania upłynął 19 marca 2015 r., a odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej dopiero 20 marca 2015 r.
Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka pismem z 1 kwietnia 2016 r. złożyła w ustawowym terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Po wniesieniu powyższej skargi Prezes NFZ ustalił, że skarżąca dwukrotnie złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji nadając je 19 i 20 marca 2015 r. Jednocześnie z poczynionych ustaleń wynikało, że organ I instancji, za którego pośrednictwem składane było odwołanie, przekazując dokumentację sprawy, załączył do niej jedynie odwołanie wniesione 20 marca 2015 r. Z uwagi na powyższe Prezes NFZ postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r., nr [...], uchylił postanowienie z [...] grudnia 2015 r. i stwierdził, że odwołanie od decyzji z [...] marca 2015 r. zostało wniesione w terminie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy stanie się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż podane w pkt 1 i 2 tego przepisu. Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia.
Jednocześnie zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione.
Postanowienie Prezesa NFZ z [...] kwietnia 2016 r., nr [...], którego mocą organ uchyli swoje wcześniejsze postanowienie z [...] grudnia 2015 r., uwzględniając tym samym w całości złożoną skargę, spowodowało, że w przedmiotowej sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia.
Zgodnie z powołanym przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w punktach 1 i 2 § 1 tego przepisu. Uchylenie wskazanym powyżej postanowieniem poprzedzającego go postanowienia z [...] grudnia 2015 r. uczyniło postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym.
Niezależnie od powyższego stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., stronie skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800).
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło