VI SA/Wa 92/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. S. Sp z o.o. z siedzibą w W. wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] października 2011 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] września 2001 r. wydane na podstawie art. 159 § 1 i 2 k.p.a o odmowie wstrzymania decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2011 r. Zaskarżone postanowienie rozstrzygało kwestię wpadkową w toku trwania sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...]. Organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Postanowienia, co do których ustawodawca w ogóle nie przewidział możliwości zaskarżenia zażaleniem, stają się ostateczne dopiero wraz z uostatecznieniem decyzji kończącej postępowanie, w toku którego zostały wydane. Do takich postanowień należy niewątpliwie postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji wydane na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. Użyty w art. 159 § 2 kpa termin wskazuje bowiem, iż zażalenie służy wyłącznie na postanowienie "o wstrzymaniu wykonania" i jest zdecydowanie węższy od regulacji zawartej np. w art. 152 § 2 k.p.a., gdzie mówi się o przysługiwaniu zażalenia "w sprawie wstrzymania" (tj. we wszystkiego rodzaju rozstrzygnięciach, gdy tylko dotyczą one wstrzymania wykonania). W tym stanie rzeczy należy uznać, że w rozpatrywanej sprawie, prowadzonej w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...] lutego 2011 r. organ wadliwie uczynił pouczając stronę o możliwości złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] o odmowie wstrzymania wykonania ww. decyzji z [...] lutego 2011 r. Antycypując w tym miejscu dalsze rozważania, należy stwierdzić, że błędnym jest także pouczenie skierowane do skarżącej spółki o możliwości wniesienia skargi do tutejszego sądu na postanowienie z dnia [...] października 2011 r. wydane w wyniku rozpoznania zażalenia strony. Kwestie zaskarżalności do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym reguluje art.3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd orzeka jedynie w sprawach skarg dotyczących postanowień, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających sprawę co do istoty. Objęte przedmiotową skargą postanowienie do żadnej z wymienionych wyżej kategorii postanowień nie należy a zatem niedopuszczalna jest w tym przypadku skarga do sądu administracyjnego. Na wynik sprawy nie mogło mieć wpływu błędne pouczenie udzielone skarżącej przez Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych , Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, co do możliwości kwestionowania wydanego postanowienia przed Sądem administracyjnym, gdyż wadliwie pouczenie nie kreuje właściwości rzeczowej tego sądu i zakresu rzeczowego postępowania sądowoadministracyjnego. Uwzględniając powyższe skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232. § 1 pkt 1 p.p.s.a.