VI SA/Wa 920/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę Skarżący P. W. pismem z dnia 31 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. przekazano skargę do Marszałka Województwa [...], informując o treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Powyższy organ pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. udzielił odpowiedzi na omawianą skargę., wnosząc o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] maja 2010 r. w nałożył na skarżącego karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego. W uzasadnieniu omawianej decyzji wskazano, iż skarżącemu, na niniejszą decyzję przysługuje odwołanie, które wnosi się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Skarżący pismem z dnia 31 maja 2011 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. pierwszoinstancyjną decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2010 r. W piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, iż skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec prawa odwołania. Na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.), która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (patrz. B. Adamiak. J. Borkowski., Kodek postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2005 r., Wyd. 7, str. 570) Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na nieostateczną decyzję I instancji nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.