VI SA/Wa 922/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. I. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko komornika sądowego postanawia: odrzucić skargę Skarżąca A. I. wniosła skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie powołania na stanowisko komornika sądowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że będąca przedmiotem skargi decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2016 r. została wydana w pierwszej instancji i do dnia [...] kwietnia 2017 r. ma zostać zakończone postepowanie w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy wszczęte między innymi wnioskiem skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a.", skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. z 2016 r. poz. 1138) komornika powołuje Minister Sprawiedliwości na wniosek zainteresowanego, po zasięgnięciu opinii rady właściwej izby komorniczej. Powołanie na stanowisko komornika sądowego dotyczą indywidualnych interesów osób ubiegających się o stanowisko komornika. Z uwagi na wielość stron ubiegających się o powołanie na jedno stanowisko, organ może prowadzić postępowanie w trybie art. 62 K.p.a. Ma ono na celu wyłonienie kandydata spełniającego ustawowe wymogi oraz posiadającego kwalifikacje stwarzające prognozę najlepszego wykonywania tej funkcji. Postępowanie w sprawie powołania na stanowisko komornika jest postępowaniem dwuinstancyjnym. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji przez Ministra Sprawiedliwości rozpatruje ten sam organ, który wydał zaskarżoną decyzję. W niniejszej sprawie Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] powołał P. S. na stanowisko komornika sądowego i jednocześnie odmówił powołania A. I. na stanowisko komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...]. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 10, 11 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. z 2016 r. poz. 1138 ze zm.) oraz art. 62 i 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.). Jak słusznie organ wskazał w pouczeniu decyzji, stronie służyło prawo wniesienia w terminie 14 dni wniosku do Ministra Sprawiedliwości o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z prawa tego skorzystała między innymi skarżąca, która pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie Sąd analizując akta sprawy przedłożone przy odpowiedzi na skargę zwrócił uwagę na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], iż zakończenie postępowania w tej sprawie nastąpi do dnia [...] kwietnia 2017 r. Następnie skarżąca wniosła w dniu 7 marca 2017 r. pismo zatytułowane "skarga", które było skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przesłane za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości. Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...]. W piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, iż skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec prawa odwołania. Na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.), która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (patrz. B. Adamiak. J. Borkowski., Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2005, s. 570). Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na decyzję I instancji nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Nadmienić należy, iż w omawianej sprawie skarżącej przysługiwać będzie prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję Ministra Sprawiedliwości wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...]. Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.