VI SA/Wa 925/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu C. M. od postanowienia z 8 października 2010 r., którym odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. M. na decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: odrzucić sprzeciw. Skarżący – C. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP, którą odmówiono mu udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Zarządzeniem z 22 czerwca 2010 r. (k. 17 akt) Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.000 złotych. W otwartym terminie do uiszczenia wpisu skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sadowych (pismo k. 20 akt). Postanowieniem z 8 października 2010 r. (k. 36 akt) referendarz sądowy odmówił skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem skarżący odebrał osobiście 2 listopada 2010 r. (z.p.o. k. 43 akt). Od powyższego postanowienia skarżący w terminie złożył sprzeciw (k. 44 akt), przy czym Sąd stwierdził, że nie został on przez skarżącego podpisany. Wobec tego skarżący został wezwany (k. 47 akt) do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie i odesłanie do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie w tym przedmiocie skarżący odebrał osobiście 7 grudnia 2010 r. (z.p.o. k. 48 akt). Dnia 30 grudnia 2010 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym na adres Sądu podpisany sprzeciw wyjaśniając, że opóźnienie w jego nadesłaniu nastąpiło w związku z pierwotnym wysłaniem podpisanego sprzeciwu na zły adres (k. 51-53 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu – poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni, nadając tej czynności rygor odrzucenia sprzeciwu. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została odebrana przez skarżącego osobiście dnia 7 grudnia 2010 r. Z pieczęci Urzędu Pocztowego wynika, że podpisany sprzeciw został nadany przez skarżącego na adres Sądu dnia 30 grudnia 2010 r. Sprzeciw od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego jest pismem procesowym, powinien zatem czynić zadość wymaganiom stawianym takiemu pismu, w tym wymogowi określonemu w art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a. – winien zawierać podpis strony. Zgodnie z dyspozycją art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanym przypadku zarządzenie o wezwaniu skarżącego do podpisania sprzeciwu zostało mu doręczone 7 grudnia 2010 r. Zatem obowiązany był on uzupełnić ten brak formalny w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 8, a ostatnim 14 grudnia 2010 r. Z pieczęci Urzędu Pocztowego wynika, że podpisany sprzeciw został nadany na adres Sądu 30 grudnia 2010 r., zatem po terminie, wobec czego sprzeciw podlega odrzuceniu. Sąd mając na względzie powyższe ustalenia na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.