VI SA/Wa 926/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. K. na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] 2009 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie niewykonania obowiązku przechowywania i wydania zapisu przekazu postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 złotych (słownie dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżący -J. K., reprezentowany przez radcę prawnego M. B., pismem z dnia [...] 2009 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] 2009 r. Nr [...], którą organ administracji utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] 2009 r. Nr [...]. W skardze skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji [...] 2009 r. Pismem z dnia [...] 2009 r. skarżący cofnął wspomnianą powyżej skargę, podając, że nadawca Spółka [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. udostępniła skarżącemu żądany zapis przekazu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 60 ww. ustawy, skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący cofnął skargę pismem z dnia [...] 2009 r. Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącego niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w punkcie 1 orzeczono jak w sentencji postanowienia. Odnośnie punktu 2 Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.