VI SA/Wa 938/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika – ojca, wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] listopada 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd pismami z 19 kwietnia 2021 r. (k. 14, 16 akt sądowych) wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub notarialnie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, dokumentu z którego wynikałaby data nadania skargi oraz uzupełnienia braków fiskalnych w kwocie 100 złotych - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Rzeczone wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 26 kwietnia 2021 r., odbiór kwitowała M. G.. W dniu 5 maja 2021 r. wpłynął do tut. Sądu e-mail od pełnomocnika skarżącej nadany 4 maja 2021 r., w którym pełnomocnik zawarł oświadczenie o złożeniu zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu oraz "zwolnienie z tego obowiązku". Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, ze dośle potwierdzenie nadania skargi, jak również notarialny odpis udzielonego pełnomocnictwa. Do dnia wydania postanowienia braki skargi nie zostały uzupełnione. Jednakże skarga została złożona w ustawowym terminie, co wynikało z nadesłanego przez organ zpo zaskarżonego postanowienia i daty nadania skargi w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ braki skargi nie zostały prawidłowo uzupełnione. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Takim rygorem w przypadku braków formalnych skargi jest rygor jej odrzucenia, a podstawą art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie, zasadą wynikającą wprost z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. jest, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W myśl § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przesyłka pocztowa zawierające wskazane powyżej wezwania została doręczona 26 kwietnia 2021 (k. 21 akt sądowych). Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 4 maja 2021 r. (3 maja 2021 r. bowiem był dniem ustawowo wolnym). W dniu 5 maja 2021 r. nadeszła odpowiedź e-mailem. Z dniem 31 maja 2019 r. wszedł w życie art. 4 ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 183 ze zm.), na mocy którego dopuszczono możliwość wnoszenia pism do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego podpisanego przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.). Pismo do sądu administracyjnego można obecnie wnieść w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu (art. 12b p.p.s.a.), zlokalizowaną na elektronicznej platformie usługi administracji publicznej (ePUAP). W celu wniesienia takiego pisma do sądu strona winna posiadać konto na platformie ePUAP i za jego pośrednictwem wystosować pismo procesowe. W aktualnym stanie prawnym pismo wysłane na adres e-mail sądu administracyjnego, tj. z pominięciem elektronicznej skrzynki podawczej sądu, nie wywołuje skutków prawnych, które ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże ze złożeniem pisma procesowego. Tym samym korespondencja e-mail pełnomocnika skarżącej nie mogła wywołać zamierzonych skutków prawnych. W jednym z wysłanych do pełnomocnika skarżącej wezwań z dnia 19 kwietnia 2021 r. (k. 15 akt sądowych) zawarto pouczenie, zgodnie z którym "Pisma do sądu administracyjnego można wnieść w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu (art. 12b § 2 p.p.s.a.). Elektroniczna skrzynka podawcza sądu jest zlokalizowana na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). W celu wniesienia takiego pisma do sądu strona powinna posiadać konto na platformie ePUAP." Dalej w pouczeniu wskazano, że "Pisma wysłane na adres elektroniczny sądu (adres e-mail), czyli z pominięciem elektronicznej skrzynki podawczej sądu, nie wywołują skutków prawnych, które ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże ze złożeniem pisma procesowego"(pkt 1 pouczenia). Wobec nieuzupełnienia braków skargi i nienadesłanie oryginału lub notarialnie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, jak i nieuzupełnienie braków fiskalnych w kwocie 100 złotych (vide notatka urzędowa z dnia 19 maja 2021 r.) skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.