VI SA/Wa 950/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.E. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a: przekazać sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. r. K.E., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą K. w W. (dalej także: "skarżąca" lub "strona skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] nakładającą karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego naruszeniem ustawy o transporcie drogowym. Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest m.in. przepis art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.). Jednocześnie, należy zauważyć, że w pouczeniu zawartym w treści powyższej decyzji organ odwoławczy wyraźnie wskazał, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia - przyjąć ją do rozpoznania, bądź też przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. Kwestię właściwości miejscowej sądów administracyjnych reguluje przepis art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). W świetle wskazanego powyżej przepisu art. 13 § 3 p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest - co do zasady - ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej reguły przewidzianej przez ustawodawcę Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 604), wprowadził jednakże pewien istotny wyjątek. Otóż, zgodnie z § 1 cyt. rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Przepis art. 59 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał jako właściwy dla obszaru województwa dolnośląskiego. W niniejszej sprawie skarżąca swoją działalność gospodarczą prowadzi w W. co oznacza, że jest to obszar województwa dolnośląskiego. Na marginesie warto jedynie zauważyć, że organ odwoławczy w treści zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczył stronę skarżącą o tym, że na ową decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.