VI SA/Wa 971/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2017r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2017r. nr [...] Minister Sprawiedliwości (dalej: "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm; dalej: "k.p.a.") i art. 75c ust. 5 w zw. z art. 78a ust. 4 i 5 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2006 r. Nr 146, poz. 1999 z późn. zm; dalej: ustawa), po rozpoznaniu zażalenia J. K. (dalej: "skarżący") utrzymał w mocy postanowienie Przewodniczącej Komisji Egzaminacyjnej nr [...] do przeprowadzenia egzaminu adwokackiego w 2017r. z siedzibą w K. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] lutego 2017r. w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącego o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: J. K. [...] lutego 2017r. złożył do Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzania egzaminu adwokackiego z siedzibą w K. wniosek o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego na podstawie art. 66 ust.2 i 4 ustawy. Do wniosku dołączył m. in. zaświadczenie o ukończeniu studiów wyższych, zaświadczenie o zatrudnieniu na stanowisku asystenta sędziego w Sądzie rejonowym w G. oraz świadectwa pracy potwierdzające jego zatrudnienie w Straży Miejskiej w B. wraz z opisami stanowiska pracy. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017r. Przewodnicząca Komisji Egzaminacyjnej nr [...] do przeprowadzania egzaminu adwokackiego w 2017r. z siedziba w K. na podstawie art. 75c ust. 5 w zw. z art. 78a ust.5 ustawy pozostawiła wniosek J. K. o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego bez rozpoznania Uzasadniając postanowienia Przewodnicząca Komisji Egzaminacyjnej wskazała, że w ramach wymaganego 4-letniego okresu zatrudnienia, stanowiącego wymóg dopuszczenia do egzaminu adwokackiego w wypadku J. K. może być uwzględniony okres pracy wynoszący 3 lata, 2 miesiące i 20 dni na stanowisku asystenta sędziego w Sądzie Rejonowym w G. W ocenie Przewodniczącej nie może natomiast zostać uwzględniony okres pracy w Straży Miejskiej w B. Organ I instancji stwierdził, że jakkolwiek zatrudnienie w straży gminnej, jako jednostce organizacyjnej gminy, która może być umiejscowiona w strukturze urzędu gminy, odpowiada pojęciu zatrudnienia w urzędzie organu władzy publicznej, to J. K. nie wykazał, by w tym okresie wykonywał wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tego urzędu. Przewodnicząca podniosła, że świadczenie pomocy prawnej w rozumieniu art. 66 ust. 2 ustawy oznacza wykonywanie czynności umożliwiających zdobycie doświadczenia zawodowego w działach prawnych czy organizacyjno-prawnych, takich jak sporządzanie analiz prawnych, opracowań, opinii, umów związanych z obsługą całego zakresu działalności organu władzy publicznej, odpowiadających zakresowi pojęcia "świadczenia pomocy prawnej" w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo o adwokaturze i ustawy o radcach prawnych. Wskazała, że charakter czynności wykonywanych przez J. K. w ramach zatrudnienia w Straży Miejskiej w B. był diametralnie inny, a oceny tej nie zmienia fakt występowania przed sądem w charakterze oskarżyciela w sprawach wykroczeniowych, co nie odpowiada pojęciu świadczenia pomocy prawnej na rzecz urzędu. W konsekwencji powyższego Przewodnicząca Komisji Egzaminacyjnej wniosek J. K. pozostawiła bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie J. K. złożył zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez dopuszczenie do egzaminu. W zażaleniu zarzucił zarówno naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1, 80 i art. 81 k.p.a., art. 75c ust. 4 ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.p.a., art. 10 k.p.a., jak również przepisów prawa materialnego tj. art. 78a ust. 4 pkt 7 oraz art. 78c ust. 5 w zw. z art. 78a ust. 5 i art. 78a ust. 4 pkt 7 ustawy Pismem z dnia [...] marca 2017 r. J. K. uzupełnił złożone zażalenie podnosząc dodatkowo zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 107 § 1 k.p.a., poprzez przywołanie wadliwej podstawy prawnej postanowienia, tj. art. 75c ust. 5 w zw. z art. 78a ust. 5 ustawy oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i ponowne rozpoznanie sprawy przez Przewodniczącą Komisji Egzaminacyjnej nr [...] do przeprowadzenia egzaminu adwokackiego w 2017 r., a ewentualnie - o warunkowe zastosowanie art. 75c ust. 9 ustawy, poprzez zawiadomienie go o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu. Minister Sprawiedliwości po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] marca 2017r. (nr wskazany na wstępie) utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji, uznając że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przywołał obowiązujące w sprawie przepisy prawa oraz wskazał, że z treści art. 66 ust. 2 pkt 4 ustawy wynika jednoznacznie, że wymagany okres zatrudnienia musi przypadać po ukończeniu wyższych studiów prawniczych. Jakkolwiek okoliczność ta pozostała poza zakresem rozważań organu I instancji, należy zauważyć, że z treści przedłożonego przez odwołującego zaświadczenia o ukończeniu wyższych studiów prawniczych wynika, iż studia te J. K. ukończył w dniu [...] marca 2013 r. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego złożył w dniu [...] lutego 2017 r., a zatem w tej dacie nie legitymował się 4-letnim okresem zatrudnienia przypadającym po ukończeniu wyższych studiów prawniczych, a przed złożeniem wniosku. Początek biegu terminu podlegającego zaliczeniu okresu praktyki zawodowej rozpoczyna się bowiem po ukończeniu wyższych studiów prawniczych, co wprost wynika z brzmienia art. 66 ust. 2 pkt 4 ustawy. Mając zatem na uwadze datę ukończenia wyższych studiów prawniczych ([...] marca 2013 r.), minimalna praktyka zawodowa winna obejmować okres od [...] marca 2013 r. do [...] marca 2017 r. Tym samym, z uwagi na datę złożenia wniosku, tj. [...] lutego 2017 r., Odwołujący nie spełnił przesłanek, o których mowa w art. 66 ust. 2 pkt 4 ustawy, uprawniających do przystąpienia do egzaminu adwokackiego bez odbycia aplikacji. Ze względu na powyższe organ odwoławczy uznał że bezprzedmiotowa w niniejszym postępowaniu jest dalsza analiza przedłożonych dokumentów w celu dokonania oceny, czy odwołujący w okresie zatrudnienia w Straży Miejskiej w B. wykonywał wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz urzędu organu władzy publicznej. Organ podniósł również że przepis art. 78a ust. 5 ustawy został prawidłowo wskazany w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia bowiem przepis ten in fine odsyła m.in. do art. 75c ust. 5 ustawy, który miał zastosowanie w niniejszej sprawie. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się J. K. (dalej skarżący) wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą zaskarżył orzeczenie z dnia [...] marca 2017r. w całości. W skardze zarzucił naruszenie: 1/ przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, tj.: a/ art. 15 k.p.a. oraz art 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 78 Konstytucji RP, poprzez: - orzeczenie co do istoty sprawy w oparciu o inny przepis prawa niż uczynił to wcześniej organ I instancji; - poczynieniu nowych ustaleń faktycznych w postaci stwierdzenia, że skarżący ukończył studia w dniu [...] marca 2013r., oraz że wymagany okres doświadczenia zawodowego o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 4 ustawy, o przypadał jedynie od [...] marca 2013r. do [...] lutego 2017r.; - nie rozpoznaniu zarzutów stawianych w zażaleniu, co skutkowało naruszeniem również art. 6, 7, 8,9, 11 k.p.a. b) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1k.p.a. oraz art. 80 k.p.a.. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego w zakresie:  - spełnienia przez Skarżącego przesłanki wymaganego okresu doświadczenia zawodowego o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 4 ustawy, w szczególności w okresach pracy w Straży Miejskiej w B. i w Sądzie Rejonowym w G. w okresie, od [...] lutego 2017 do [...] marca 2017r. - wbrew przedłożonym przez Skarżącego dokumentom; - zakresu wykonywanych czynności i stosowanego prawa w okresie zatrudnienia w Straży Miejskiej w B.; c) art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 64 § 2 k.p.a., art. 75c ust.4 w zw. z art. 78a ust 5 ustawy, a także art. 77 § 1 i art. 81 k.p.a. poprzez pozbawienie strony w istocie prawa do czynnego udziału w postępowaniu i niezastosowanie w sytuacji, gdy Organ doszedł do przekonania, że zgłoszenie nie spełnia wymagań formalnych - podczas gdy koniecznym było wezwanie Skarżącego do uzupełnienia braków: - na etapie rozpoznania sprawy przez organ I instancji, gdy organ zaniechał wykazaniu szerszego zakresu doświadczenia zawodowego niż tego zawartego w opisie stanowiska pracy, w szczególności z wyjaśnienia zakresu "innych czynności"; - na etapie rozpoznania zażalenia, kiedy organ II instancji zaniechał ustalenia w zakresie dalszego zatrudnienia skarżącego w okresie od [...] lutego 2017r. do [...] marca 2017r., o ile wbrew przedstawionemu zaświadczeniu z Sądu Rejonowego w G. organ miał wątpliwości co do tej okoliczności; d) art. 107 § 1 k.p.a., poprzez przywołanie wadliwej podstawy prawnej postanowienia, tj. art. 75c ust. 5 w zw. z art. 78a ust. 4 i 5 ustawy; 2. przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 66 ust. 2 pkt 4 ustawy poprzez błędną wykładnię tego przepisu i przyjęcie, że minimalny 4-letni okres zatrudnienia o którym mowa w przywołanym przepisie przypada nie w okresie od ukończenia studiów prawniczych do dnia rozpoczęcia egzaminu, ale w okresie od ukończenia studiów prawniczych do dnia złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu; b) art. 75c ust. 5 w zw. z art. 78a ust. 4 i 5 ustawy poprzez dokonanie ich błędnej subsumpcji i wykładni do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, będącej wynikiem błędnego przyjęcia, że Organ może pozostawić wniosek bez rozpoznania wobec ewentualnych braków zgłoszenia Skarżącego, o których mowa w art. 78a ust. 4 pkt. 7 ustawy. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] lutego 2017r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący obszernie umotywował stawiane zarzuty. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie. A także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Skarga jest nieuzasadniona, gdyż w trakcie przeprowadzonego postępowania nie doszło do naruszenia zarówno procedury administracyjnej jak również przepisów prawa materialnego. Na wstępie należy podnieść, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Przewodniczącej Komisji Egzaminacyjnej nr [...] do przeprowadzenia egzaminu adwokackiego z siedzibą w K. z dnia [...] lutego 2017r. w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącego o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego. Organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy Prawo o adwokaturze. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 66 ust. 2 pkt 4 wskazanej wyżej ustawy do egzaminu adwokackiego bez odbycia aplikacji adwokackiej mogą przystąpić osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 4 lat w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były zatrudnione w urzędzie organów władzy publicznej i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów. Z kolei w myśl art. 78a ust.4 pkt 4 i 7 wskazanej ustawy, osoby uprawnione do przystąpienia do egzaminu adwokackiego bez odbycia aplikacji dołączają do wniosku kopie dokumentów potwierdzających ukończenie wyższych studiów prawniczych i uzyskania tytułu magistra oraz dokumenty zaświadczające co najmniej 4-letni okres zatrudnienia w urzędach organów władzy publicznej i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów Z powyższego wynika zatem, że w przypadku osób które chcą przystąpić do egzaminu bez odbycia aplikacji zobowiązane są one dołączyć do wniosku kopie dokumentów potwierdzających ukończenie studiów prawniczych i uzyskanie tytułu magistra oraz dokumenty zaświadczające co najmniej 4-letni okres zatrudnienia. Tak więc to na dzień złożenia wniosku złożone w załączeniu do niego dokumenty winny wykazywać co najmniej 4 letni okres zatrudnienia. Nadto z brzmienia przepisu art. 66 ust.2 pkt 4 ustawy, co słusznie zauważył organ odwoławczy, jednoznacznie wynika ze sformułowania "po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 4 lat w okresie nie dłuższym niż 6 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu", że 4-letni okres zatrudnienia, o którym mowa w tym przepisie, liczony jest po ukończeniu studiów. A zatem ewentualne okresy zatrudnienia w trakcie trwania studiów nie są wliczane do tego okresu. Tym samym zarzut odnoszący się do błędnej interpretacji wskazanego przepisu należy uznać za niezasadny. Należy przy tym podkreślić, że w niniejszej sprawie organ odwoławczy rozpoznając sprawę słusznie zauważył że skarżący studia ukończył w dniu [...] marca 2013r. na co wskazuje zaświadczenie o ukończeniu studiów wyższych wydane przez Uniwersytet [...] Wydział Prawa i Administracji w dniu [...] marca 2013r. Tymczasem wniosek o dopuszczenie do egzaminu bez odbycia aplikacji został złożony przez skarżącego w dniu [...] lutego 2017r. (w terminie wymaganym przez art. 78a ust. 5 pkt 2 ustawy). Porównanie wskazanych dat jednoznacznie wskazuje, że złożone przez skarżącego dokumenty nie mogą dokumentować minimalnego 4- letniego okresu zatrudnienia po ukończeniu wyższych studiów prawniczych. I tak też jest w rzeczywistości, bowiem jak wynika z przedłożonych w załączeniu do wniosku dokumentów (kwestionariusza osobowego, życiorysu, Świadectwa pracy wystawionego w dniu [...] sierpnia 2013r. przez Straż Miejską w B.) skarżący był zatrudniony w Straży Miejskiej w B. najpierw jako aplikant a następnie jako młodszy strażnik podczas trwania studiów. Tym samym organ odwoławczy prawidłowo przyjął, iż rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe, mimo iż nie dokonywał szczegółowych ustaleń dot. możności lub nie zaliczenia do wymaganego okresu pracy skarżącego w Straży Miejskiej. Należy bowiem podkreślić, iż tylko zestawienie daty ukończenia studiów i daty złożenia wniosku wskazuje, że minimalny wymóg 4- letniego zatrudnienia po ukończeniu studiów nie mógł być spełniony przez skarżącego. Tym samym niecelowe było dokładne analizowanie czy zatrudnienie skarżącego w Straży Miejskiej spełniało wymóg art. 66 ust.2 pkt 4 ustawy tj. czy w ramach zawartego z tym podmiotem stosunku pracy wykonywał on wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tego urzędu, a tym samym czy zatrudnienie w Straży Miejskiej mogło być wliczone do wymaganego przez ten przepis minimalnego okresu zatrudnienia. Powyższe wskazuje, iż wydane w sprawie rozstrzygniecie jest prawidłowo i odpowiada prawu. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, uznając je za nie zasadne, Sąd wskazuje, że : - nie doszło do naruszenia przepisu art. 15 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 78 Konstytucji RP, bowiem rozstrzygnięcie organu odwoławczego dotyczy tej samej materii tj. wniosku skarżącego o dopuszczenie do egzaminu i zostało ono wydane w tym samym zakresie. Rację ma przy tym organ odwoławczy wskazując w odpowiedzi na skargę, że dostrzeżenie nowej okoliczności, mającej decydujące znaczenie dla prawidłowego i zgodnego z literą prawa jej rozstrzygnięcia nie stanowi naruszeniu zawartej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, jeżeli nie wykracza poza materię rozpoznawanej sprawy. Sąd w tym miejscu przypomina, że badanie sprawy przez organ odwoławczy polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy w jej całokształcie, co niewątpliwie miało miejsce w niniejszej sprawie. Fakt, iż organ odwoławczy zwrócił uwagę na podstawowy element minimalnego okresu zatrudnienia na który nie zwrócił uwagi organ I instancji przechodząc do badania tego okresu nie powoduje, że wskazana decyzja narusza wskazane powyżej przepisy. Szczególnie gdy się weźmie pod uwagę, że obydwa rozstrzygnięcia zostały oparte o ten sam materiał a ustalenia poczynione przez organ odwoławczy dot. niespełnienia minimalnego okresu zatrudnienia przez skarżącego po odbyciu studiów zostały oparte na niekwestionowanych przez skarżącego ustaleniach co do daty zakończenia studiów i daty złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu w oparciu o ten sam materiał dowodowy, którym dysponował organ i co miało miejsce w niniejszej sprawie. Sąd nie dopatrzył się również w niniejszej sprawie naruszenia przez organy art.78 zd. 1 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Należy bowiem wskazać, że skarżący z prawa tego skorzystał składając zażalenie na postanowienie Przewodniczącej Komisji Egzaminacyjnej nr [...] do przeprowadzenia egzaminu adwokackiego w 2017r. z siedziba w K. - nie doszło również do naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., gdyż sprawa została wyjaśniona w stopniu dostatecznym dla prawidłowego podjęcia rozstrzygnięcia. Stawiany przez skarżącego zarzut byłby ewentualnie zasadny gdyby ze zgromadzonego materiału dowodowego przedłożonego przez skarżącego nie wynikało w sposób jednoznaczny, że skarżący nie spełnia minimalnego okresu zatrudnienia (4 lata po ukończeniu studiów wyższych) wynikającego z brzmienia art. 66 ust.2 pkt 4 a także pkt 2 ustawy, na co sąd wskazywał powyżej. Ze wskazanych wyżej względów, zdaniem Sądu nie doszło również do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 64 § 2 k.p.a., art. 75c ust.4 w zw. z art. 78a ust 5 ustawy, a także art. 77 § 1 i art. 81 k.p.a. do wniosku przez skarżącego została bowiem dołączona pełna dokumentacja wskazującą i wykazująca zarówno okres zatrudnienia po ukończeniu studiów jak również rodzaj zatrudnienia i czynności wykonywanych w ramach tego zatrudnienia. Nadto jeżeli zdaniem skarżącego w oparciu o tę dokumentację organ poczynił nieprawidłowe ustalenia, to miał on możliwość złożenia stosownych wyjaśnień i dokumentów np. w załączeniu do zażalenia (co też skarżący uczynił załączając Opis stanowiska pracy młodszego strażnika, zajmowanego w Straży Miejskiej w B.). - za niezasadny również Sąd uznał zarzut naruszenia art. 107 § 1 k.p.a., poprzez przywołanie wadliwej podstawy prawnej postanowienia, tj. art. 75c ust. 5 w zw. z art. 78a ust. 4 i 5 ustawy, gdyż wskazane w podstawie prawnej przepisy w pełni wskazują podstawę wydanego rozstrzygnięcia. Należy co prawda zgodzić się ze skarżącym, że wskazany art. 78a ust.4 nie zawiera wskazania dokładnego punktu wydanego rozstrzygnięcia. Nie mniej wskazane uchybienie zdaniem sądu nie powoduje konieczności uchylenia zaskarżonego orzeczenia, gdyż nie miało i nie mogło ono mieć wpływu na wynik sprawy. - niezasadny jest również zarzut, że organ dokonał błędnej subsumpcji i wykładni przepisu art. 75c ust. 5 w zw. z art. 78a ust. 4 i 5 do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, będącego wynikiem błędnego przyjęcia, że może on pozostawić wniosek bez rozpoznania wobec ewentualnych braków zgłoszenia skarżącego, o których mowa w art. 78a ust. 4 pkt. 7 ustawy. Należy bowiem zauważyć, że przepis art. 78a ust.4 określa jakie dokumenty winny być złożone przez osoby które chcą przystąpić do egzaminu adwokackiego w tym m. in we wskazanym powyżej pkt 7 tego artykułu wskazano, że osoby uprawnione do przystąpienia do egzaminu bez odbycia aplikacji dołączają do wniosku dokumenty zaświadczające co najmniej 4-letni okres zatrudnienia w urzędach organów władzy publicznej i wykonywania wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów; Z kolei w ust. 5 wskazanego przepisu m. in. znalazł się odesłanie do art. 75c ust. 4-9 ustawy, wskazujące że te przepisy mają również zastosowanie do postępowania związanego z egzaminem adwokackim. W śród wskazanych przepisów znalazł się wskazany w podstawie prawnej zaskarżonego orzeczenia przepis art. 75c ust. 5 ustawy dający Przewodniczącemu Komisji uprawnienie, gdy zajdą po temu przesłanki wskazane w tym przepisie do pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do egzaminu. Takie przesłanki zdaniem Sądu zaistniały stąd zarzut podniesiony w tym zakresie jest niezasadny. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję, nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę w całości, jako bezzasadną