VI SA/Wa 979/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lipca 2017 r., w sprawie ze skargi A. H. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do rozpoznania wniosku o wpis na listę adwokatów oraz zmiany składu Komisji Etyki p o s t a n a w i a 1. odrzucić zażalenie 2. zwrócić A. H. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lipca 2017 r., na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.)., odrzucił skargę kasacyjną A. H., gdyż została ona sporządzona samodzielnie przez skarżącego. Pismem z dnia 7 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł sporządzone samodzielnie przez niego zażalenie na postanowienie z dnia 6 lipca 2017 r. odrzucające skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje; Na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, stosownie do art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a., którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie zażalenia przez kwalifikowanego pełnomocnika oznacza, że pełnomocnik ten napisze to zażalenie i je podpisze. Skarżący sporządził tymczasem i wniósł zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej samodzielnie z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego. Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, aby należał do kręgu osób zwolnionych od tego przymusu (art. 175 § 2). Sąd nie miał obowiązku wzywania do uzupełnienia braku zażalenia przez sporządzenie go zgodnie z wymogiem wynikającym z art. 194 § 4 p.p.s.a, bowiem brak ten nie podlega uzupełnieniu, a jego niespełnienie powoduje niedopuszczalność środka zaskarżenia. Wobec powyższego zażalenie musiało zostać odrzucone na podstawie art. 178 w związku z art. 194 § 4 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.