VI SA/Wa 987/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. Ł. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w sprawie ze skargi P. Z. Ł. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] Pismem z dnia [...] września 2005 r. skarżący P. Z. Ł. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji skargę na decyzję ww. organu z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił przedmiotową skargę. Pismem z dnia [...] marca 2006 r. skarżący reprezentowany przez radcę prawnego J. B., wniósł od ww. wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem z dnia 20 marca 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał WSA w Warszawie sprawę do ponownego rozpoznania. Na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2007 r., z powodu braku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia o rozprawie przez stronę skarżącą, WSA w Warszawie odroczył rozprawę i postanowił wyznaczyć nowy termin z urzędu. Pismem z dnia [...] października 2007 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazał, że należy mieć na uwadze, iż pozwolenie na broń zostało przyznane skarżącemu na podstawie jego przynależności do Polskiego Związku Łowieckiego. W związku z tym przesłanka, która legła u podstaw wydania decyzji przyznających pozwolenie na broń nie odpadła więc do dnia dzisiejszego. Okres jaki upłynął od jednorazowego zdarzenia leżącego u podstaw decyzji cofającej pozwolenie na broń, a przede wszystkim fakt, że w tym czasie skarżący wykazał się nieskazitelną postawą, pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż uzasadniona obawa użycia broni w sposób niezgodny z przeznaczeniem nie istnieje. Ponadto skarżący wskazał, że przedłużające się (trwające dwa lata) postępowanie w zasadniczy sposób narusza słuszny interes strony. Zostało podniesione, iż skarżący jest zatrudniony w Zarządzie Okręgowym Polskiego Związku Łowieckiego w G., pełniąc funkcję przewodniczącego, co powoduje, że w zakresie swych obowiązków ma m. in. organizację łowiectwa na terenie okręgu. W obecnej sytuacji nie może w pełni brać udziału w działalności PZŁ co negatywnie odbija się na jego pracy zawodowej. Ponadto skarżący podniósł, że należy wziąć pod uwagę, że z uzasadnienia wyroku NSA wynika, iż za słuszne uznaje on zarzuty skargi kasacyjnej, zarówno dotyczące naruszeń przepisów procesowych jak i prawa materialnego. W myśl art. 190 p.p.s.a. "sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny". W takiej sytuacji trudno oczekiwać innego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego jak uchylenie zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe okoliczności, skarżący uznał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w pełni uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Stwierdzić zatem należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym po stronie skarżącego leży obowiązek wykazania przesłanek, które uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. W związku z powyższym, należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, iż cofnięcie pozwolenia na broń palną myśliwską wyrządzi szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a więc nie wykazał okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji brak jest możliwości dokonania oceny rzeczywistego wpływu cofnięcia ww. pozwolenia dla strony skarżącej. W odniesieniu do argumentacji skarżącego należy wskazać, iż cofnięcie przedmiotowego zezwolenia na broń nie ma wpływu na przynależność skarżącego do Polskiego Związku Łowieckiego oraz na jego zatrudnienie w Zarządzie Okręgowego PZŁ w G. jako pełniącego funkcję przewodniczącego, w stopniu mogącym wyrządzi szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Potwierdza to fakt, że skarżący od momentu cofnięcia pozwolenia na broń, tj. wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r. do dnia dzisiejszego jest członkiem PZŁ i pełni wskazaną powyżej funkcję. Nie może być również brana w tym przypadku pod uwagę nieskazitelna postawa skarżącego pozwalająca jego zdaniem na stwierdzenie, że nie istnieje obawa użycia broni w sposób niezgodny z przeznaczeniem. W omawianej sytuacji nie można także uwzględnić stwierdzenia strony skarżącej, iż w związku z tym, że Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA, to trudno oczekiwać innego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego jak uchylenie zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że ww. twierdzenia strony skarżącej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie uprawdopodabniają w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym nie udowodniono, iż cofnięcie pozwolenia orzeczone w zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, mając na uwadze, iż skarżący nie wykazał przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji orzeczenia.