VI SA/Wa 989/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. Z., pismem z dnia 11 marca 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Transportu z dnia [...] października 2007 r., Nr [...] o uchyleniu decyzji i odmowie udzielenia na rzecz A. Z. licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy nr [...]. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. Uzasadniając wniosek, skarżący powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podniósł, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutki dla skarżącego. Wskazał ponadto, iż działając w zaufaniu do organów państwa zadłużył się i obecnie spłaca raty leasingu w wysokości 10 200 złotych miesięcznie. Podkreślił również, iż pozbawienie możliwości zarobkowania doprowadzi jego przedsiębiorstwo do upadłości. W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 czerwca 2008 r. wezwano skarżącego do przedstawienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie, wszelkich okoliczności i przesłania dokumentacji uprawdopodabniającej istnienie przesłanek, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 21 czerwca 2008 r. skarżący poinformował Sąd, iż nie posiada dodatkowej dokumentacji i wszelkie posiadane dokumenty przedłożył Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Stwierdzić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Jak wynika z treści przepisu, Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J.Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący zawarł w skardze, przy czym nie uzasadnił powyższego wniosku. Powołał się ogólnie na zachwianie płynności finansowej, nie podając żadnych okoliczności, argumentów mających uzasadniać ten wniosek, nie wskazując, w czym miałaby się wyrażać szkoda w jego majątku, bądź jakie skutki wykonania decyzji miałyby charakter nieodwracalny. Również w piśmie z dnia 21 czerwca 2008 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do przedstawienia wszelkich okoliczności i przesłania dokumentacji uprawdopodabniającej istnienie przesłanek, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadnił zgłoszonego wniosku, a jedynie zaznaczył, iż Sąd jest w posiadaniu wszelkiej dokumentacji dotyczącej niniejszej sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd nie dopatrzył się w aktach sprawy zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w swym wniosku nie wskazał na istnienie takich argumentów, które stanowiłyby uzasadnioną podstawę dla zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w powołanym przepisie. Ponadto nie przedstawił Sądowi żadnych dokumentów pozwalających na ocenę sytuacji finansowej jego przedsiębiorstwa i ewentualnych skutków wykonania przedmiotowej decyzji. Argument skarżącego o zachwianiu płynności finansowej przedsiębiorstwa spowodowany spłatą rat leasingu, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.