VI SA/Wa 993/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w Ż. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpatrzeniu odwołania P. S. A. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 500 złotych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej zwaną k.p.a., art. 87 ust. 1, art. 92 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) oraz lp. 1.7 załącznika do ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) w zw. z art. 26 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE. L 2006 Nr 102, str. 1), art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 września 2007r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U z 2007 r. Nr 192, póz. 1381), art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2001r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004 r., Nr 92, póz. 879 z późn. zm.). Podstawę faktyczną niniejszego rozstrzygnięcia stanowiły ustalenia dokonane w dniu 6 grudnia 2007 r. podczas kontroli należącego do skarżącej spółki pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] wraz z naczepą marki [...] o nr rejestracyjnym [...], którym kierował M. S. Organ I instancji stwierdził wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty za co nałożył karę w wysokości 500 zł. W uzasadnieniu podniósł, iż kierowca nie okazał kontrolującym prawidłowego dokumentu poświadczającego dni wolne od pracy za okres od dnia 18 listopada 2007 r. do dnia 19 listopada 2007 r. Wskazał, iż kierowca okazał do kontroli drogowej "Oświadczenie w sprawie dni wolnych od pracy naszych kierowców" za okres 22 października 2007 r. do dnia 7 listopada 2007 r. oraz od dnia 10 listopada 2007 r. do dnia 19 lutego 2007 r. Powołał zeznanie kierowcy złożone do protokołu, zgodnie z którym w w/w okresie przebywał on na urlopie, a powyższy dokument otrzymał od dyspozytora przedsiębiorstwa, na rzecz którego wykonuje przewóz drogowy. Organ zaznaczył, iż okazane oświadczenie nie jest prawidłowym wymaganym dokumentem poświadczającym dni wolne od pracy, w tym urlop, nie jest bowiem zgodne z obowiązującym wzorem określonym w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12.04.2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 99 z 14.04.2007, str. 14). Organ podkreślił przy tym, iż kierowca oświadczył, że nie posiada innego dokumentu poświadczającego dni wolne od pracy. W odwołaniu od niniejszej decyzji skarżąca spółka domagając się uchylenia decyzji w całości i umorzenia postępowania wskazywała, że posiadany przez kierowcę i okazany do kontroli dokument potwierdzający fakt nieprowadzenia pojazdu i przebywania na urlopie wypoczynkowym był prawidłowy. Istotne znaczenie w sprawie ma jej zdaniem fakt, że zatrzymany do kontroli pojazd wykonywał przewóz krajowy oraz posiadał licencję krajową, zaś zaświadczenia zostały wprowadzone zmianą do ustawy o czasie pracy kierowców i dotyczą przewozów międzynarodowych. Podniosła, iż pośrednio świadczy o tym również treść Komunikatu Ministra Transportu z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w międzynarodowym przewozie drogowym. Główny Inspektor Transportu Drogowego rozpoznając odwołanie wskazał, iż w myśl art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców kierowca powinien przedstawić wystawione przez pracodawcę zaświadczenie potwierdzające fakt nieprowadzenia pojazdu i przebywania na urlopie wypoczynkowym w dniach 18 i 19 listopada 2007 r. - zgodnie z obowiązującym wzorem formularza określonym w załączniku do Decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym. Podkreślił błędną interpretację przepisów przez skarżacą w przedmiotowej sprawie, bowiem dodany ust. 2a w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców dotyczy wszystkich podmiotów wyszczególnionych w ustawie o transporcie drogowym podejmujących i wykonujących: krajowy transport drogowy, międzynarodowy transport drogowy, niezarobkowy krajowy przewóz drogowy i niezarobkowy międzynarodowy przewóz drogowy. Odnośnie powołanego Komunikatu Ministra Transportu z dnia 5 lipca 2007r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w międzynarodowym przewozie drogowym, organ odwoławczy zaznaczył, iż po wejściu w życie w dniu 3 listopada 2007 r. cyt. wyżej przepisów ustawy, komunikat powyższy nie odzwierciedla istniejącego porządku prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. S. A. w Ż. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej przez nią w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej oraz umorzenie postępowania. Podniosła, iż dokument poświadczający fakt przebywania kierowcy na urlopie spełniał wymogi zakreślone w art. 31 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców. Nie musiał odpowiadać wymogom art. 31 ust. 2a cyt. ustawy, gdyż kierowca rozpoczął urlop przed wejściem w życie powyższego przepisu. Skarżąca podtrzymała również zarzut ujęty uprzednio w odwołaniu, iż obowiązek wynikający z art. 31 ust. 2a ustawy o czasie pracy kierowców dotyczy przewozów międzynarodowych, natomiast zatrzymany do kontroli pojazd wykonywał przewóz krajowy, zaś ustawa nie określa oficjalnego wzoru formularza dla kierowców realizujących krajowe przewozy rzeczy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji podkreślając zarazem, iż z uwagi na wejście w życie art. 31 ust 2a ustawy o czasie pracy kierowców w dniu 3 listopada 2007 r. w odniesieniu do okresu od dnia 18 do 19 listopada 2008 r., kierowca w dniu kontroli powinien dysponować zaświadczeniem spełniającym wymogi wskazane w cytowanym przepisie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i procesowym. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi i powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę pod tym kątem Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że w dniu 6 grudnia 2007 r. w trakcie dokonanej kontroli kierowca nie przedstawił zaświadczenia potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu i przebywania na urlopie wypoczynkowym w dniach 18 i 19 listopada 2007 r., wystawionego przez pracodawcę zgodnie z obowiązującym wzorem formularza określonym w załączniku do Decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest obowiązek sporządzenia zaświadczenia w sposób zgodny z wzorem określonym w załączniku do Decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. z uwagi na fakt, iż okres urlopu wypoczynkowego kierowcy rozpoczął się przed dniem wejścia w życie przepisu nakładającego powyższy obowiązek dotyczący formy zaświadczenia. Ponadto, w ocenie skarżącej spółki, wymóg zachowania wzoru formularza zaświadczenia fakt nieprowadzenia pojazdu i przebywania na urlopie wypoczynkowym nie dotyczy przejazdów krajowych, bowiem w Komunikacie Ministra Transportu z dnia 5 lipca 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w międzynarodowym przewozie drogowym, zaleca się wyposażenie w formularz, o którym mowa w załączniku do Decyzji Komisji nr 2007/230/WE, jedynie kierowcy wykonującego międzynarodowy przewóz drogowy. W ocenie Sądu nie można podzielić stanowiska strony skarżącej odnośnie zwolnienia jej z obowiązku okazania w dniu kontroli ([...] grudnia 2007 r.) zaświadczenia potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu z powodu przebywania kierowcy na urlopie wypoczynkowym w dniach 18 i 19 listopada 2007 r. - zgodnie ze wzorem określonym w załączniku do Decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. Obowiązek powyższy wprowadzony został ustawą z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 19 października 2007 r. Nr 192, poz. 1381), która w art. 5 dokonała zmiany art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców poprzez dodanie po ust. 2 ust. 2a w brzmieniu: "W przypadku, gdy kierowca przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby, na urlopie wypoczynkowym lub gdy prowadził inny pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006, podmiot wykonujący przewóz drogowy wystawia zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 na elektronicznym oraz przeznaczonym do druku formularzu, o którym mowa w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 99 z 14.04.2007, str. 14), a kierowca to zaświadczenie podpisuje." Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw powyższa zmiana weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia ustawy, tj. z dniem 3 listopada 2008 r. Mając na uwadze, iż okres kontroli, która miała miejsce w dniu 6 grudnia 2007 r. w zakresie dokumentacji dotyczącej czasu pracy kierowcy, obejmował swoim zakresem również dni 18 i 19 listopada 2008 r., w których to dniach kierowca przebywał na urlopie, wystawione przez pracodawcę zaświadczenie dotyczące tych dni powinno odpowiadać wymogom formularza, o którym mowa w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. Przepisy cyt. ustawy z dnia 19 września 2007 r. nie przewidziały bowiem żadnych rozwiązań intertemporalnych dotyczących ewentualnego wyłączenia wymogów dotyczących formy zaświadczenia w przypadku urlopów rozpoczętych przed dniem wejścia w życie zmian. Oznacza to, iż w stosunku do dni przypadających po dniu wejścia w życie zmiany art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców, w których to dniach kierowca przebywał na urlopie wypoczynkowym, pracodawca zobowiązany jest wystawić i wręczyć kierowcy przed rozpoczęciem przez niego przewozu drogowego zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 na elektronicznym oraz przeznaczonym do druku formularzu, o którym mowa w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. Bezzasadnym jest również postulowane przez stronę skarżącą ograniczenie stosowania art. 31 ust. 2a ustawy o czasie pracy kierowców wyłącznie do podmiotów wykonujących międzynarodowy transport drogowy, skoro w cyt. przepisie wprost wskazuje się, iż obowiązek zachowania właściwej formy zaświadczenia dotyczy podmiotów wykonujących przewóz drogowy, bez wprowadzenia jakiegokolwiek ograniczenia poprzez doprecyzowanie, iż nie odnosi się on do przewozów krajowych, czy też, że ograniczony jest wyłącznie do przewozów międzynarodowych. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, organy ITD prawidłowo dokonały oceny stwierdzonego naruszenia na podstawie przepisów obowiązujących w dacie kontroli (tempus regit actum) uwzględniając, iż przepis art. 31 ust. 2a ustawy o czasie pracy kierowców obowiązywał w tej dacie. Brak było podstaw dla wyłączenia rygorów ustawowych ze względu na zalecenie wyposażenia kierowcy wykonującego międzynarodowy przewóz drogowy w odpowiedni formularz zawarte w Komunikacie Ministra Transportu tymbardziej, że wydany był dnia 5 lipca 2007 r., czyli na długo przed wejściem w życie cytowanych wyżej przepisów (z dniem 3 listopada 2008 r.) i także nie mógł dotyczyć przedmiotowej kontroli w dniu [...] grudnia 2007 r. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że wydając zaskarżoną decyzję organy nie dopuściły się zarzucanych mu w skardze naruszeń przepisów prawa materialnego. Tym samym należy uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa, a skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.