VI SA/Wa 995/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant spec. Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2018 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2018 r. Urząd Patentowy RP utrzymał w mocy własną decyzję z [...] września 2015 r., którą odmówił P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej jako: skarżąca, Spółka) udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...], przeznaczony do oznaczania usług w klasie 35 i 36, takich jak: - kl. 35: doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania; pomoc i działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami przemysłowymi handlowymi i holdingami; - kl. 36: usługi operacji finansowych, operacje walutowe, obrót papierami wartościowymi, usługi transakcji finansowych; transfer elektroniczny środków finansowych, usługi doradztwa finansowego; udzielanie kredytów, informacja finansowa, usługi w zakresie pożyczek i finansowania komercyjnego i konsumenckiego, factoring; doradztwo ubezpieczeniowe, leasing finansowy sponsorowanie finansowe, działalność finansowa. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż Urząd Patentowy RP doszedł do przekonania, że zgłoszony znak towarowy jest podobny do: - zarejestrowanego pod numerem [...] znaku towarowego [...] z pierwszeństwem od dnia 2009-05-28 na rzecz P. S.A. z siedzibą w W., przeznaczonego do oznaczania towarów i usług w klasach 35, 36, 37, 38, 41 i 42 w zakresie klasy 35 i 36 obejmujących w klasie 35: doradztwo w zarządzaniu działalnością gospodarczą, doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, ekspertyzy w zakresie wydolności przedsiębiorstw, prowadzenie rejestru członków funduszy emerytalnych i inwestycyjnych, przyjmowanie, przechowywanie i udostępnianie informacji o operacjach i aktualnym stanie rachunków członków funduszy emerytalnych i inwestycyjnych, wyszukiwanie dla osób trzecich informacji w komputerowych bazach danych, pozyskiwanie danych do komputerowych baz danych, systematyzacja danych w komputerowych bazach danych, zarządzanie zbiorami informatycznymi; natomiast w klasie 36: usługi finansowe, usługi bankowe, usługi bankowe z dostępem bezpośrednim przez Internet [home banking], bankowość internetowa, bankowość telefoniczna, usługi operacji bankowych, prowadzenie rachunków bankowych, usługi operacji finansowych, usługi transakcji finansowych, usługi inwestycji kapitałowych, usługi dotyczące kart kredytowych, usługi dotyczące kart debetowych, usługi dotyczące kart płatniczych, usługi w zakresie dokonywania elektronicznych transakcji przy użyciu kart kredytowych, kart płatniczych, transfer elektroniczny środków finansowych, usługi doradztwa finansowego, udzielanie kredytów, usługi w zakresie pożyczek i finansowania komercyjnego i konsumenckiego, usługi brokerskie, usługi powiernicze, tworzenie funduszy, zarządzenie funduszami, tworzenie programów oszczędzania, informacja bankowa, informacja finansowa, obsługa bankomatów, usługi ubezpieczeniowe, pośrednictwo ubezpieczeniowe, doradztwo ubezpieczeniowe, leasing, faktoring, działalność deweloperska z zakresu budownictwa mieszkaniowego: pozyskiwanie gruntów, pośrednictwo, kupno - sprzedaż nieruchomości, wynajem mieszkań, zarządzanie nieruchomościami; pośrednictwo w sprzedaży produktów finansowych, w szczególności obligacji, doładowywania telefonów typu "prepaid", zawieranie umów o uczestnictwo w funduszach inwestycyjnych i emerytalnych, usługi depozytowe, udzielanie poręczeń i gwarancji, obrót czekowy i wekslowy, operacje walutowe, obrót papierami wartościowymi; - zarejestrowanego pod numerem [...] znaku towarowego [...] z pierwszeństwem od dnia 2011-07-28 na rzecz B. S.A. z siedzibą w W. przeznaczonego do oznaczania towarów 36, 38 i 45 w zakresie klasy 36 obejmującej: usługi w zakresie ubezpieczeń; usługi finansowe; usługi bankowe; usługi w zakresie majątku nieruchomego; usługi maklerskie; usługi prowadzenia rachunków bankowych, usługi przyjmowania wkładów oszczędnościowych i lokat terminowych, usługi udzielania oraz zaciągania kredytów i pożyczek, usługi przeprowadzania rozliczeń pieniężnych we wszystkich formach przyjętych w krajowych i międzynarodowych stosunkach bankowych, usługi wykonywania operacji wekslowych i czekowych, usługi przyjmowania i dokonywania lokat w bankach krajowych i zagranicznych, usługi przyjmowania i udzielania poręczeń i gwarancji bankowych, usługi dokonywania obrotu wartościami dewizowymi, usługi prowadzenia obsługi pożyczek państwowych i zarządzania funduszami na zlecenie, usługi emitowania własnych papierów wartościowych i dokonywania obrotu tymi papierami oraz prowadzenia kont depozytowych papierów wartościowych, usługi dokonywania czynności zleconych związanych z emisją papierów wartościowych, usługi przyjmowania do depozytu przedmiotów, dokumentów i papierów wartościowych oraz udostępniania skrytek sejfowych, usługi dokonywania operacji kupna i sprzedaży papierów wartościowych, usługi organizowania i uczestniczenia w konsorcjach bankowych, usługi dokonywania obrotu wierzytelnościami, usługi wykonywania na zlecenie innych banków określonych czynności bankowych, usługi czynności powierniczych, usługi wydawania i obsługi kart płatniczych, usługi prowadzenia kasy mieszkaniowej, usługi konsultacyjno-doradcze w sprawach finansowych, usługi organizowania usług finansowych, w szczególności w zakresie leasingu i factoringu, usługi wykonywania terminowych operacji finansowych, usługi wykonywania czynności z zakresu działalności ubezpieczeniowej, usługi wynajmowania i wydzierżawiania nieruchomości oraz lokali, informacja o ww. usługach, w tym prezentowana w Internecie; - zarejestrowanego pod numerem [...] znaku towarowego [...] z pierwszeństwem od dnia 2012-11-09 na rzecz P. S.A. z siedzibą w W. przeznaczonego do oznaczania towarów i usług w klasie 36 obejmującej: usługi finansowe, usługi bankowe, usługi bankowe z dostępem bezpośrednim przez Internet [home banking], bankowość internetowa, bankowość telefoniczna, usługi operacji bankowych, prowadzenie rachunków bankowych, usługi operacji finansowych, usługi transakcji finansowych, usługi inwestycji kapitałowych, usługi dotyczące kart kredytowych, usługi dotyczące kart debetowych, usługi dotyczące kart płatniczych, usługi w zakresie dokonywania elektronicznych transakcji przy użyciu kart kredytowych, kart płatniczych, rozliczanie transakcji finansowych dokonywanych kartami kredytowymi lub płatniczymi poprzez terminale komputerowe, transfer elektroniczny środków finansowych, usługi doradztwa finansowego, udzielanie kredytów, usługi w zakresie pożyczek i finansowania komercyjnego i konsumenckiego, usługi brokerskie w zakresie ubezpieczeń, działalności finansowej, nieruchomości, usługi powiernicze, tworzenie funduszy, zarządzanie funduszami, tworzenie programów oszczędzania, informacja bankowa, informacja finansowa, obsługa bankomatów, usługi ubezpieczeniowe, pośrednictwo ubezpieczeniowe, doradztwo ubezpieczeniowe, leasing, faktoring, działalność deweloperska z zakresu budownictwa mieszkaniowego: pozyskiwanie gruntów, usługi pośrednictwa w zakresie majątku nieruchomego, usługi w zakresie kupna-sprzedaży nieruchomości, wynajem mieszkań, zarządzanie nieruchomościami; pośrednictwo w sprzedaży produktów Finansowych, w szczególności obligacji, doładowywania telefonów przez Internet na zasadzie przedpłaty [prepaid], zawieranie umów o uczestnictwo w funduszach inwestycyjnych i emerytalnych, usługi depozytowe, udzielanie poręczeń i gwarancji, obrót czekowy i wekslowy, operacje walutowe, obrót papierami wartościowymi; sponsorowanie finansowe, sponsoring imprez kulturalnych i sportowych; zbiórki funduszy na cele dobroczynne, społeczne, szkoleniowe, edukacyjne, sportowe oraz ekologiczne. Skarżąca dnia 4 grudnia 2015 r. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Urząd Patentowy RP utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy z uwagi na zachodzące podobieństwa pomiędzy znakiem słownym [...] oraz znakami zarejestrowanymi [...], w stopniu mogącym wywołać skojarzenia pomiędzy znakami jak również zaistnienie ryzyka pomylenia znaków przez ich odbiorców. Zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie jest możliwe udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Niedopuszczalne jest zatem udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, jeśli skutkiem tego powstałoby prawo, którego zakres pokrywałby się w choćby w części z zakresem prawa z pierwszeństwem. Niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorcy w błąd, które jest podstawową przesłanką odmowy udzielenia prawa ochronnego ze względu na wcześniejszą rejestrację, polega na możliwości wywołania u odbiorcy błędnego przekonania, że dany towar pochodzi od uprawnionego do wcześniejszego znaku. W przedmiotowym postępowaniu porównaniu podlegało zgłoszone oznaczenie słowne [...], które Urząd uznał za podobne do znaków towarowych: słownego [...] oraz słowno-graficznego [...] zarejestrowanych na rzecz P. SPÓŁKA AKCYJNA z siedzibą w W. oraz do znaku towarowego słownego [...] zarejestrowanego na rzecz B. SPÓŁKA AKCYJNA z siedzibą w W.. W ocenie Urzędu rozpatrywane oznaczenie wykazuje wobec każdego z tych znaków podobieństwo zarówno w warstwie słownej, wizualnej jak i znaczeniowej. Urząd Patentowy podkreślił, że utrwalone orzecznictwo ETS wskazuje, iż w niektórych przypadkach "jeden z elementów znaku nabiera pozycji dominującej w wyobrażeniu tego znaku zachowanym w pamięci osób należących do właściwego kręgu odbiorców". Na potwierdzenie powyższej tezy przywołał orzecznictwo ETS (m.in. wyrok z dnia 23 października 2002 r., sygn. T - 6/01, znak MATRATZEN, teza nr 33 oraz w sprawie STAR TV, tezy nr 45 i 46; wyrok z dnia 11 listopada 1997 r., sygn. C - 251/95, znak SABEL, teza nr 23). Organ podkreślił, że odróżniającym i dominującym elementem zgłoszonego oznaczenia [...] jest jego całość przedstawieniowa, a w szczególności jego pierwszy element - słowo [...]. Kluczowym aspektem stwierdzonego podobieństwa jest w ocenie Urzędu Patentowego fakt, że rozpatrywane oznaczenie podobnie jak znaki wcześniejsze korzysta w warstwie słownej z elementu [...], który jest identyczny ze znakiem towarowym [...] i jest podobny do znaków [...] oraz [...]. Dodatkowo - wobec tego ostatniego podobieństwo to nie ogranicza się wyłącznie do jednego elementu słownego, lecz w tym wypadku zbieżność dotyczy obydwu elementów składowych każdego z nich. Według organu, z porównania znaków wynika, że zgłoszone oznaczenie, podobnie jak każdy ze znaków przeciwstawionych, zawiera w swej strukturze słowny element [...] lub [...]. Ich analiza pozwala zauważyć, że w przypadku znaku [...] zestawienie liter [...] stanowi skrót powstały z pierwszych liter nazwy [...] natomiast oznaczenie [...] nie wykazuje takiego związku z nazwą firmy uprawnionego tj. [...]. Niezależnie od tego Urząd uznał podobieństwo omawianego oznaczenia [...] zarówno do znaku towarowego [...], co ze względu na zbieżność tego właśnie elementu jest raczej oczywiste, ale również do znaków towarowych [...] jak i [...]. Zgłaszający podniósł, że wobec tych ostatnich nie zachodzi podobieństwo przedmiotowego oznaczenia [...] albowiem zgłoszony znak zawiera samogłoski ["e" "a", "o"], których znaki [...] nie zawierają. Odnośnie wskazanej przez stronę skarżącą umowy podlicencji zawartej pomiędzy B. a P. Sp. z o.o., Urząd Patentowy wskazał, że zgłaszający będąc podlicencjobiorcą wskazanych w umowie znaków towarowych uzyskał prawo do bezpłatnej, nieprzenoszalnej, nieodwołalnej licencji bez prawa do wyłączności na używanie elementów wizualnych na terytorium prowadzonej działalności. W Preambule umowy podlicencji w punkcie "C." sprecyzowano termin "Elementy wizualne" wskazując, że dotyczy on liternictwa i logo znaku. Ponadto, należy zauważyć, że punkt 3.4. umowy podlicencji, jednoznacznie wskazuje, że: "Podlicencjobiorcą nie dokona zgłoszenia ani nie podejmie próby zgłoszenia w Urzędzie Patentowym znaku towarowego, znaku usługowego, logo, wzoru, nazwy firmy, nazwy przedsiębiorstwa, nazwy handlowej, wizualnej postaci produktu, nazwy domeny lub innej identyfikacji, która w całości lub części jest identyczna lub podobna w sposób wprowadzający w błąd do elementów wizualnych lub znaków towarowych". Organ podkreślił, że z powyższego zapisu wynika, że zgłoszenie przez uprawnionego znaku towarowego [...] jest wbrew postanowieniom umowy podlicencji. Jak następnie wskazał Urząd Patentowy, niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd jest wypadkową podobieństwa towarów i/lub usług i podobieństwa oznaczeń. Ryzyko wprowadzenia w błąd istnieje zatem, jeżeli z uwagi na stwierdzone podobieństwo towarów (usług) i oznaczeń, odbiorcy mogliby uznać, że dane towary pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa. W niniejszej sprawie, co wykazano powyżej, mamy do czynienia z usługami w zasadzie identycznymi, dlatego pojawienie się w obrocie znaku towarowego [...] z uwagi na występujący w nim człon [...] będzie wiązany ze znakami towarowymi [...] oraz [...] i [...]. Przeciętni klienci rynku zgłoszonych usług nie mają wystarczającej wiedzy, którą dysponuje zgłaszający w zakresie istniejących pomiędzy bankami powiązań. A nawet gdyby takową wiedzę posiadali, nie byliby, zdaniem Urzędu, w stanie samodzielnie ustalić do kogo w istocie należą prawa do znaków towarowych, którymi dany bank bądź jego licencjo- lub sublicencjobiorca się posługuje. Tak więc, w ocenie Urzędu, nawet najbardziej zorientowany konsument, przedsiębiorca, może być wprowadzony w błąd, co do pochodzenia usług faktoringowych. Odnośnie zarzutu nieużywania przez firmę P. Spółka Akcyjna, oznaczenia "[...]", organ zauważył, że wskazany znak towarowy posiada prawo ochronne od dnia 9 listopada 2012 r., które w żaden sposób nie zostało ograniczone bądź unieważnione, więc wciąż jest w mocy prawnej. Można założyć, że uprawniony do tego znaku rozpocznie działalność faktoringową pod tą nazwą, i będzie używał znaku towarowego, skoro jego ochronę posiada. Od powyższej decyzji Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzuciła naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej poprzez przyjęcie, iż zachodzi jednorodzajowość usług, do oznaczenia których porównywane znaki towarowe zostały przeznaczone oraz; istotne i oczywiste wzajemne podobieństwo znaków, przez co zachodzi obawa wprowadzenia odbiorców w błąd. W związku z powyższym wniosła na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej "ppsa" o jej uchylenie w całości, na podstawie przepisów art. 135 ppsa w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit a) ppsa o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji z [...] września 2015 r., a na podstawie przepisu art. 200 ppsa o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła na wstępie, że w skarżonych decyzjach błędnie przyjęto, że ze względu na oczywiste wzajemne podobieństwo znaków przeciętny konsument może pomylić usługodawców i przyjąć, że usługi pochodzą z tego samego źródła pochodzenia. Podkreśliła, iż z usług P. Sp. z o.o. nie korzystają przeciętni konsumenci. Z usług tych nie korzystają żadni konsumenci. Usługi faktoringowe są dedykowane z samej swojej istoty do przedsiębiorców, profesjonalistów w obrocie gospodarczym i nie ma możliwości, aby popełnili oni pomyłkę ze względu na udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko oraz argumentację prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Kwestią wymagającą w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia jest stawiany przez spółkę zarzut, że zaskarżona decyzja z [...] marca 2018 r. została wydana z naruszeniem przepisu prawa materialnego: art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej, poprzez przyjęcie, iż zachodzi jednorodzajowość usług, do oznaczania których porównywane znaki towarowe zostały przeznaczone oraz istotne i oczywiste wzajemne podobieństwo znaków, przez co zachodzi obawa wprowadzenia odbiorców w błąd. Sąd rozpoznając przedmiotową sprawę doszedł do przekonania o bezzasadności tak stawianego zarzutu, albowiem Urząd Patentowy, wydając decyzję z dnia [...] marca 2018 r., przyjął prawidłową wykładnię oraz w sposób właściwy zastosował art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej. Zgodnie z powyższym przepisem, nie jest możliwe udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Niedopuszczalne jest zatem udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, jeśli skutkiem tego powstałoby prawo, którego zakres pokrywałby się w choćby w części z zakresem prawa z pierwszeństwem. Niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorcy w błąd, które jest podstawową przesłanką odmowy udzielenia prawa ochronnego ze względu na wcześniejszą rejestrację, polega na możliwości wywołania u odbiorcy błędnego przekonania, że dany towar pochodzi od uprawnionego do wcześniejszego znaku. W przedmiotowym postępowaniu porównaniu podlegało zgłoszone oznaczenie słowne [...], które Urząd uznał za podobne do znaków towarowych: słownego [...] oraz słowno-graficznego [...] zarejestrowanych na rzecz [...] z siedzibą w W. oraz do znaku towarowego słownego [...] zarejestrowanego na rzecz [...] SPÓŁKA AKCYJNA z siedzibą w W.. Należy podzielić stanowisko organu, zgodnie z którym rozpatrywane oznaczenie wykazuje wobec każdego z powyżej wskazanych znaków podobieństwo zarówno w warstwie słownej, wizualnej jak i znaczeniowej. Jak wskazuje orzecznictwo ETS (obecnie TSUE), w niektórych przypadkach "jeden z elementów znaku nabiera pozycji dominującej w wyobrażeniu tego znaku zachowanym w pamięci osób należących do właściwego kręgu odbiorców" (jak orzekł ETS w wyroku z dnia 23 października 2002, sygn. T - 6/01, znak MATRATZEN, teza nr 33 oraz w sprawie STAR TV, tezy nr 45 i 46 oraz z dnia 11 listopada 1997, sygn. C - 251/95, znak SABEL, teza nr 23). Na aprobatę zasługuje stanowisko organu, że w przedmiotowym postępowaniu tym odróżniającym i dominującym elementem zgłoszonego oznaczenia [...] jest niewątpliwie jego całość przedstawieniowa, a przede wszystkim jego pierwszy element - słowo [...]. Jak trafnie zaznaczył Urząd, kluczowym aspektem stwierdzonego podobieństwa jest zatem fakt, że rozpatrywane oznaczenie podobnie jak znaki wcześniejsze korzysta w warstwie słownej z elementu [...], który jest identyczny ze znakiem towarowym [...] i podobny do znaków [...] oraz [...]. Dodatkowo jak widać wobec tego ostatniego podobieństwo to nie ogranicza się wyłącznie do jednego elementu słownego lecz w tym wypadku zbieżność dotyczy obydwu elementów składowych każdego z nich, Z porównania znaków wynika, że zgłoszone oznaczenie podobnie jak każdy z przeciwstawionych znaków zawiera w swej strukturze słowny element [...] lub [...]. Ich analiza pozwala zauważyć, że w przypadku znaku [...] zestawienie liter [...] stanowi skrót powstały z pierwszych liter nazwy [...] natomiast oznaczenie [...] nie wykazuje takiego związku z nazwą firmy uprawnionego tj. [...]. Niezależnie od tego Urząd uznał podobieństwo omawianego oznaczenia [...] zarówno do znaku towarowego [...], co ze względu na zbieżność tego właśnie elementu można uznać za oczywiste, ale również do znaków towarowych [...] jak i [...]. Zgłaszający podniósł, że wobec tych ostatnich nie zachodzi podobieństwo przedmiotowego oznaczenia [...] albowiem zgłoszony znak zawiera samogłoski ["e", "a", "o"], których znaki [...] nie zawierają. Organ dokonał prawidłowej oceny wskazanej przez stronę skarżącą umowy podlicencji zawartej pomiędzy B. Spółka Akcyjna a P. Sp. z o.o. W tym zakresie zasadnie zauważył, że zgłaszający będąc podlicencjobiorcą wskazanych w umowie znaków towarowych, uzyskał prawo do bezpłatnej, nieprzenoszalnej, nieodwołalnej licencji bez prawa do wyłączności na używanie elementów wizualnych na terytorium prowadzonej działalności. W preambule umowy podlicencji w punkcie "C." sprecyzowano termin "Elementy wizualne" wskazując, że dotyczy on liternictwa i logo znaku. Ponadto punkt 3.4. Umowy podlicencji, jednoznacznie zakazuje dokonania zgłoszenia i podjęcia próby zgłoszenia w Urzędzie Patentowym znaku towarowego, znaku usługowego, logo, wzoru, nazwy firmy, nazwy przedsiębiorstwa, nazwy handlowej, wizualnej postaci produktu, nazwy domeny lub innej identyfikacji, która w całości lub części jest identyczna lub podobna w sposób wprowadzający w błąd do elementów wizualnych lub znaków towarowych. Z tego zapisu wynika, że zgłoszenie przez uprawnionego znaku towarowego [...] jest sprzeczne z postanowieniami umowy podlicencji. Organ słusznie zaznaczył, że niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd jest wypadkową podobieństwa towarów i/lub usług i podobieństwa oznaczeń. Ryzyko wprowadzenia w błąd istnieje zatem, jeżeli z uwagi na stwierdzone podobieństwo towarów (usług) i oznaczeń, odbiorcy mogliby uznać, że dane towary pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa. W niniejszej sprawie, co wykazano powyżej, mamy do czynienia z usługami w zasadzie identycznymi, dlatego pojawienie się w obrocie znaku towarowego [...] z uwagi na występujący w nim człon [...] będzie wiązany ze znakami towarowymi [...] oraz [...] i [...]. Wbrew stanowisku zgłaszającego przeciętni klienci rynku zgłoszonych usług nie mają wystarczającej wiedzy, którą dysponuje zgłaszający w zakresie istniejących pomiędzy bankami powiązań. A nawet gdyby takową wiedzę posiadał, to nie będzie w stanie samodzielnie ustalić do kogo w istocie należą prawa do znaków towarowych, którymi dany bank bądź jego licencjo- lub sublicencjobiorca się posługuje. Zatem, nawet najbardziej zorientowany konsument, przedsiębiorca, może być wprowadzony w błąd, co do pochodzenia usług faktoringowych. Odnośnie zarzutu nieużywania przez firmę P. Spółka Akcyjna, oznaczenia "[...]", że takie oznaczenie nie funkcjonuje na rynku finansowym, należy zauważyć, że zarzut ten nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wskazany znak towarowy jest chroniony od dnia 9 listopada 2012 r., a zatem hipotetycznie można przyjąć założenie, że uprawniony rozpocznie działalność faktoringową pod tą nazwą, i będzie używał znaku towarowego, do którego posiada prawo ochronne. Z uwagi na powyższe, w przekonaniu o prawidłowości w zakresie przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz subsumpcji prawa materialnego przez organ administracji publicznej, na podstawie art. 151 ppsa, Sąd skargę oddalił.