VI SAB/Wa 109/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2009 r. sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Prezydenta W. w sprawie wniosku o sprostowanie danych ewidencyjnych właścicieli samochodu 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2008 r. o sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] o zarejestrowaniu pojazdu w terminie 30 (trzydziestu) dni od doręczenia organowi akt administracyjnych; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego G. P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SAB/Wa 109/08 UZASADNIENIE G. P., zwany dalej skarżącym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. polegającą na nierozpoznaniu wniosku w przedmiocie sprostowania danych ewidencyjnych właścicieli samochodu [...] o nr rej. [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w dniu [...] czerwca 2008 roku złożył wniosek o sprostowanie decyzji o rejestracji ww. pojazdu poprzez dopisanie małżonki B. C. jako współwłaściciela. W ocenie skarżącego fakt, iż żona jest współwłaścicielem pojazdu wynika wprost z przepisów prawa i organ posiada wiedzę o istnieniu wspólnoty majątkowej między małżonkami. Małżeństwo zostało zawarte w USC Urzędu W. i wszelkie informacje na temat potwierdzenia faktów i stanu prawnego są znane i możliwe do ustalenia przez organ na podstawie posiadanej ewidencji, rejestrów lub innych danych. Nadto organ nie wskazał przepisu prawa z którego wynikałoby, że jest wymagane potwierdzenie istnienia małżeńskiej wspólnoty ustawowej. Zdaniem skarżącego to organ zaniedbał sprawdzenia stanu faktycznego i nie ustalił czy pojazd jest współwłasnością wynikającą z małżeńskiej wspólnoty majątkowej. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie informując, iż decyzja o stałej rejestracji przedmiotowego pojazdu została wydana w dniu [...] grudnia 2006 roku. Wniosek o rejestrację został złożony przez G. P. i G. P., którzy w drodze umowy kupna sprzedaży stali się współwłaścicielami pojazdu. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2008 roku G. P. zwrócił się o sprostowanie danych ewidencyjnych właścicieli samochodu poprzez wpisanie do dowodu rejestracyjnego współmałżonki jako współwłaściciela. Pismem z dnia [...] czerwca 2008 roku organ poinformował, że decyzja nie może zostać zmieniona w trybie sprostowania oczywistej pomyłki i następnie pismem z dnia [...] czerwca 2008 roku wezwał skarżącego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia złożonego wniosku. Skarżący w ustawowym terminie nie uzupełnił wniosku co skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało skargę na bezczynność wniesioną przez skarżącego za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W świetle obowiązujących przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. A zatem z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LewisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Skarga na bezczynność organu może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później, niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później, niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do powyższych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organów (art. 35 k.p.a.). W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Taki sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.). Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Uregulowanie zawarte w tym przepisie daje sądowi administracyjnemu podstawę do uwzględnienia skargi na bezczynność tylko w przypadku istnienia jej w dacie orzekania, bowiem przepis ten uprawnia do wydania orzeczenia o zobowiązaniu organu administracji do wydania określonego aktu albo dokonania czynności wówczas, gdy organ administracji pozostaje w zwłoce w ich wydaniu w dacie wyrokowania. W rozpoznawanej sprawie G. P. w dniu [...] czerwca 2008 roku wniósł o sprostowanie danych ewidencyjnych pojazdu. Pismem z dnia [...] czerwca 2008 roku organ poinformował skarżącego, iż do załatwienia niniejszej sprawy niezbędne jest złożenie przez współmałżonków zgodnych oświadczeń a wpisanie współwłaściciela pojazdu wiąże się ze zmianą decyzji o rejestracji pojazdu. W odpowiedzi pismem z dnia [...] lipca 2008 roku skarżący oświadczył, iż istnienie wspólnoty małżeńskiej nie wymaga składania żadnych oświadczeń i ponowił swoje żądanie sprostowania decyzji o rejestracji w trybie art. 113 k.p.a. W dniu [...] lipca 2008 roku organ, działając jak najbardziej prawidłowo i realizując zasadę postępowania administracyjnego wynikającą z art. 9 k.p.a. poinformował wnioskodawcę o treści art. 72 ust. 1 pkt 1 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym wzywając jednocześnie o uzupełnienie braków poprzez złożenie dokumentów bez których rozpoznanie sprawy nie jest możliwe, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W ocenie Sądu analizowana pod kątem zgodności z prawem skarga G. P. zasługuje na uwzględnienie albowiem organ – wbrew ustawowemu obowiązku ustosunkowania się do wniosku skarżącego o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji z dnia [...] lipca 2006 roku - nie wydał rozstrzygnięcia w zakresie spornego żądania. Zatem organ nie dochował terminów określonych w art. 35 k.p.a. Jak już wskazano powyżej organ prawidłowo pouczył skarżącego i prawidłowo zażądał uzupełnienia wniosku, jednakże skarżący konsekwentnie domagał się wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 113 k.p.a. a zatem obowiązkiem organu było wydanie rozstrzygnięcia w zakresie sprecyzowanym przez skarżącego. Niejako na marginesie Sąd zauważa, iż pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest czynnością materialno-techniczną o podjęciu której należy poinformować stronę w formie pisma informacyjnego. Reasumując powyższe, wobec nie załatwienia przez organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. skargę należało uznać za zasadną. W tej sytuacji organ zobowiązany jest do ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego i wydania właściwego rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania sprostowania oczywistej omyłki. Z powyższych względów na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.