VI SAB/Wa 11/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-05-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Aneta Lemiesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie wniósł wezwania do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach, w tym nie wniósł wezwania do usunięcia naruszenia prawa do organu administracji. Niewniesienie takiego wezwania skutkuje brakiem spełnienia przesłanki z art. 52 § 1 i § 2 PPSA, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący K. G. prowadził działalność gospodarczą i uzyskał prawo do wykorzystywania zasobów numeracji. Po wygaśnięciu decyzji przyznających to prawo, Prezes UKE wystawił tytuły wykonawcze obejmujące zaległości z tytułu opłat. Skarżący wniósł o umorzenie kar pieniężnych. Następnie złożył skargę do WSA na decyzję odmowną, przewlekłe prowadzenie postępowania oraz postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Skarga dotycząca przewlekłości postępowania została skierowana do rozpoznania w niniejszej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na przewlekłość postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu opłat za prawo do wykorzystania zasobów numeracji przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej postanawia: odrzucić skargę K. G., nazywany też "skarżącym", w okresie od dnia 21 listopada 2011 r. do dnia 10 marca 2014 r. prowadził działalność gospodarczą pod firmą T. w G. i uzyskał prawo do wykorzystywania zasobów numeracji na podstawie: 1. decyzji Prezesa UKE Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., 2. decyzji Prezesa UKE Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2013 r., 3. decyzji Prezesa UKE Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2013 r., 4. decyzji Prezesa UKE Nr [...]z dnia [...] marca 2013 r., 5. decyzji Prezesa UKE Nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., 6. decyzji Prezesa UKE Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r, 7. decyzji Prezes UKE Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r, 8. decyzji Prezesa UKE Nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., Decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., stwierdzone zostało wygaśnięcie ww. decyzji o nr od 1 do 8. Następnie Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wystawił szereg tytułów wykonawczych obejmujących zaległość z tytułu opłaty wynikających z ww. decyzji. W dniu 8 czerwca 2015 r. skarżący wniósł o "umorzenie w całości kar pieniężnych". Pismem z dnia 10 stycznia 2017 r. K. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na: 1. decyzję Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...], o odmowie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu opłat telekomunikacyjnych, 2. przewlekłe prowadzenie postępowania, 3. postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Skargi te zostały rozdzielone. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie rozpoznania powyższego wniosku, tj. w sprawie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu opłat za prawo do wykorzystania zasobów numeracji, przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na niezałatwienie sprawy w terminie, lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej "k.p.a.") Jak stanowi art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie wniósł pisma, które traktowałby jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdyż dotychczas nadsyłane dotyczyły pracy Urzędu i kierowane były do Prezesa Rady Ministrów bądź do Dyrektora Głównego Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Ponadto zarządzeniem z dnia 8 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej o wskazanie czy do akt zostało złożone przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku ze sformułowanym zarzutem opieszałości prowadzonego postępowania. W odpowiedzi z dnia 30 marca 2017 r. organ poinformował, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, albowiem do Prezesa UKE nie wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie. Należało zatem uznać, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przez skarżącego trybu wniesienia skargi i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. – postanowił jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło