VI SAB/Wa 117/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S.A. z/s w W. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji w sprawie zmiany umowy o połączeniu sieci w zakresie tranzytu postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zwrócić T.S.A. z/s w W. kwotę 100 zł (stu złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. T. S.A. z/s w W. (dalej strona skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła za pośrednictwem Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej skargę na bezczynność tego organu w zakresie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji w sprawie zmiany umowy o połączeniu sieci w zakresie tranzytu. W złożonej odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na jej niezasadność. W dalszym toku postępowania sądowoadministracyjnego, organ poinformował Sąd o zakończeniu postępowania administracyjnego w sprawie niniejszej i wydaniu decyzji. Jednocześnie pismem z dnia 11 lutego 2009 r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej Sąd nie znalazł okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Jednocześnie po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, wynika że strona skarżąca bez wezwania uiściła w niniejszej sprawie wpis sądowy w wysokości 100 złotych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.