VI SAB/Wa 132/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S.A. z siedzibą w D. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2013 r. sygn. akt VI SAB/Wa 132/13 w sprawie ze skargi K. S.A. z siedzibą w D. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2013 r. sygn. akt VI SAB/Wa 132/13 w ten sposób, że w wierszu trzynastym w miejsce słów "na bezczynność" wpisać "na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez", 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2013 r. sygn. akt VI SAB/Wa 132/13 w ten sposób, że w wierszu pierwszym na stronie pierwszej w miejsce słów "Sygn. akt VI SA/Wa 132/13" wpisać " Sygn. akt VI SAB/Wa 132/13". Dnia 22 kwietnia 2013 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga K. S.A. z siedzibą w D. (dalej skarżącej) na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r. o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji. Niniejsza sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SAB/Wa 132/13. Sąd wyrokiem z dnia 24 lipca 2013 r. stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania, które miało miejsce bez rażącego naruszenia prawa, umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu oraz zasądził zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Natomiast o dopuszczalności składania przez stronę postępowania wniosku o sprostowanie wyroku świadczą postanowienia art. 159 p.p.s.a, zgodnie z którym wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W wyroku z dnia 24 lipca 2013 r., jak i uzasadnieniu nastąpiła oczywista omyłka. W komparycji wyroku w miejscu określającym przedmiot skargi w miejsce "na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki" wpisano "na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki", natomiast na pierwszej stronie uzasadnienia omyłkowo wpisano błędną sygnaturę akt VI SA/Wa 132/13. Dlatego też na zasadzie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 159 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.