VI SAB/Wa 146/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia odrzucić skargę W dniu [...] czerwca 2012 r. około godziny [...] na drodze [...] (70,5 km.) w czasie monitorowania ruchu w kierunku G. na odcinku drogi ekspresowej [...] węzeł S. – G. podczas skanowania przy użyciu urządzenia DRSC będącego na wyposażeniu pojazdu służbowego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego stwierdzono brak łączności z przejeżdżającym pojazdem ciężarowym marki [...] o nr rej. [...] o dopuszczalnej masie całkowitej 3 490 kg. wraz z przyczepą marki [...] o nr rej. [...] o dopuszczalnej masie całkowitej 1 720 kg. Zespołem pojazdów kierował K. N. (skarżący). Pojazd nie był wyposażony w urządzenie [...]. Kierujący pojazdem nie uiścił opłaty elektronicznej za korzystanie z dróg publicznych (protokół kontroli Nr [...]). Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. organ, działając w oparciu o art. 61 § 4 kpa, poinformował skarżącego o wszczęciu wobec niego postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nieuiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd po drogach krajowych oraz pouczył o treści art. 10 k.p.a. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżący wniósł o umożliwienie mu zapoznania się z aktami sprawy w miejscu zamieszkania oraz wyjaśnienia kwestii braku oznakowania wjazdu na drogę płatną [...] w miejscowości R. oraz możliwości zjazdu z ww. drogi. Pismem z dnia [...] września 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez nierozpatrzenie wniosku z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz złożył zażalenie, w związku z naruszeniem przez organ art. 35 § 3 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego uwzględnił zażalenie strony i wyznaczył nowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy. Ponadto, postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., nr [...] nie uwzględnił żądań skarżącego wyrażonych w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Postanowienie nr [...] skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który to postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Go 971/12 odrzucił ww. skargę jako niedopuszczalną. Zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2012 r. organ poinformował skarżącego o wznowieniu postepowania dowodowego dotyczącego sprawy o nałożenie kary pieniężnej za brak opłaty elektronicznej oraz skierował do [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego pismo dotyczące przesłuchania w charakterze świadka młodszego inspektora Inspekcji Transportu Drogowego Pana M. P.. Egzemplarz pisma strona otrzymała do wiadomości. W związku z powyżym skarżący wniósł o doręczenie mu kopii załączników do ww. pisma. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wynikajacego z faktu niedoreczenia mu załączników do pisma z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] oraz wniósł o wyznaczenie nowego terminu przesłuchania młodszego inspektora Inspekcji Transportu Drogowego. W odpowiedzi na wezwanie do usuniecia naruszenia prawa pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego poinformował stronę, iż brak dołączonych do pisma z dnia [...] listopada 2012 r. załączników wynika z faktu skierowania pisma do [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego, którego kopię strona otrzymała jedynie do wiadomości. Ponadto, Główny Inspektor Transportu Drogowego przychylając się do wniosku strony z dnia [...] stycznia 2013 r. o wyznaczenie nowego terminu przesłuchania świadka poinformował stronę, że [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wyznaczy nowy termin przesłuchania młodszego inspektora Inspekcji Transportu Drogowego, o którym strona zostanie powiadomiona. Pismami z dnia 18 marca 2013 r. skarzący wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego postepowania w sprawie nałożenia na niego kary za nieuiszczenie opłaty elektronicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na przewlekłość lub bezczynność organu, polegającą na nie zajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w określonej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, w ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy podkreślić należy, iż analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, iż przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Wprawdzie w dokumentach załączonych do sprawy znajdują się dwa pisma zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia przepisów prawa" z dnia [...] grudnia 2012 r. i [...] czerwca 2012 r. to jednak z treści ww. pism wynika, iż dotyczą one konkretnych czynności organu dokonywanych bądź niedokonywanych w ramach prowadzonego postępowania tj. niedoręczenia kopii załączników do pisma z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], czy też nieudzielania wyjaśnień w kwestii oznakowania odcinka płatnego drogi krajowej [...] i możliwości zjazdu w ww. drogi. Powyższe kwestie zostały w ostateczności załatwione przez organ w formie postanowienia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] oraz informacji zawartej w treści pisma z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]. W świetle powyższego należało uznać, iż wniesienie skargi na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego w sprawie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczonej opłaty elektronicznej przed wezwaniem organu do naruszenia prawa powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu