VI SAB/Wa 148/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia C. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt VI SAB/Wa 148/13 w przedmiocie odrzucenia skargi C. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie stosowania przez operatora niedozwolonych klauzul w umowach z konsumentami postanawia: - odrzucić zażalenie - Postanowieniem z dnia 30 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie stosowania przez operatora niedozwolonych klauzul w umowach z konsumentami. Powyższe postanowienie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym jej prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 9 grudnia 2013 r. (vide: potwierdzenie odbioru przesyłki sądowej - k. 27 akt sądowych). Pismem z dnia 13 grudnia 2013 r. skarżąca osobiście wniosła zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie natomiast z przepisem art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli jest ono niedopuszczalne. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2013 r., na podstawie którego Sąd odrzucił skargę, został przesłany stronie skarżącej przy piśmie sądowym z dnia 20 listopada 2013 r. (k. 24 akt sądowych) wraz z pouczeniem zawartym w pkt 1 wspomnianego pisma sądowego, informującym, że na powyższe postanowienie stronie przysługuje skarga kasacyjna do NSA, w terminie 30 dni. Zaś w punkcie 2 pouczenia zwarto informację, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wskazano również, że skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony zostanie odrzucana na posiedzeniu niejawnym. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał zażalenie wniesione przez stronę skarżącą za niedopuszczalne, albowiem nie jest ono środkiem odwoławczym przysługującym od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Nie ulega wątpliwości, że wydane w dniu 30 października 2013 r. sporne postanowienie WSA w Warszawie odrzucające skargę kończy postępowanie w niniejszej sprawie, a więc jedynym dopuszczalnym prawnie środkiem odwoławczym przysługującym od tego postanowienia była skarga kasacyjna. Sąd uznał jednocześnie, że brak było jakichkolwiek podstaw do uznania wniesionego przez stronę skarżącą niewłaściwego środka odwoławczego w postaci zażalenia za ewentualną skargę kasacyjną, albowiem w niniejszej sprawie nie został dodatkowo spełniony obowiązek zachowania tzw. "przymusu adwokacko- radcowskiego", o którym mowa w art. 175 § 1, gdyż wniesione zażalenie skarżąca sporządziła osobiście. Reasumując, w niniejszej sprawie strona zamiast skargi kasacyjnej wniosła zażalenie sporządzone przez siebie osobiście (k. 28 akt sądowych). W tej sytuacji, nie został spełniony ustawowy wymóg określony w art. 173 p.p.s.a., z którego wynika, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi jest niedopuszczalne i w konsekwencji, działając na podstawie przepisów art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a - orzekł, jak w sentencji postanowienia.