VI SAB/Wa 172/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie rozpoznania skargi na działania komornika sądowego postanawia odrzucić skargę Pismem z 17 października 2013 r. skarżąca, E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie rozpoznania skargi na działania komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla [...] w W.. Jak wynika z akt sprawy pismem z [...] marca 2013 r. znak [...] skarżąca wystąpiła do Ministra Sprawiedliwości z wnioskiem o spowodowanie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec komornika sądowego oraz zawieszania go w czynnościach. Następnie, pismem ponaglającym z [...] października 2013 r. wezwała organ do niezwłoczne rozpatrzenie sprawy przedstawionej we wniosku z [...] marca 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podkreślił, iż na skutek skargi uruchomił jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym kończące się czynnością faktyczną tj. zawiadomieniem skarżącej o wynikach czynności nadzorczych. W toku postępowania, działając w oparciu o art. 64 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r. nr 231, poz. 1376 ze zm.) oraz art. 232 § 1 k.p.a., pismem z [...] maja 2013 r. przekazał skargę do załatwienia Prezesowi Sądu Okręgowego w W.. Pismem z [...] czerwca 2013 r. znak [...] Prezes Sądu Okręgowego w W. udzielił skarżącej odpowiedzi na skargę. Kopia pisma wpłynęła do Ministra Sprawiedliwości w dniu [...] czerwca 2013 r. W dniu [...] października 2013 r. wpłynęło do organu pismo skarżącej zawierające ponaglenie w związku z niezałatwieniem sprawy. W odpowiedzi na powyższe pismem z [...] października 2013 r. organ udzielił skarżącej wyjaśnień w zakresie podjętych czynności nadzorczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, iż mimo braku w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznego zapisu należy przyjąć, że sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach należących do właściwości innych sądów. Brak właściwości sądu administracyjnego w sprawach należących do właściwości innych sądów wynika z jednoznacznego uregulowania tej kwestii w przepisach Konstytucji RP. W artykule 177 Konstytucji RP przyjęto domniemanie właściwości sądów powszechnych. Potwierdzenie tego stanu rzeczy znajdujemy w art. 184 Konstytucji, zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana wedle kryterium legalności (art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Stosownie do treści przepisów art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że Sąd ten nie jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność Ministra Sprawiedliwości dotyczącą postępowania nadzorczego związanego z kontrolą komorników sądowych. Sąd administracyjny nie jest powołany do kontrolowania spraw z zakresu czynności nadzorczych nad działalnością komorników sądowych, ponieważ w tym zakresie mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji. Zgodnie z art. 767 § 1 k.p.c. na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, natomiast z art. 64 ust. 1 i 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji wynika, że nadzór zwierzchni nad działalnością komorników i działalnością samorządu komorniczego sprawuje Minister Sprawiedliwości przez prezesów sądów okręgowych, sędziów - wizytatorów, a w zakresie kontroli finansowej - przez osoby upoważnione. Na gruncie niniejszej sprawy działanie skarżącej stanowi skargę w rozumienia art. 227 i nast. k.p.a., której przedmiotem mogą być m.in. zaniedbania lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Tego rodzaju skarga jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, które nie dają podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego albo też nie mogą stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno – techniczną zawiadomienia strony o sposobie załatwienia sprawy. Powyższe miało miejsce w niniejszej sprawie, kiedy to pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. a następnie z [...] października 2013 r. organ udzielił skarżącej stosownych wyjaśnień co do sposobu załatwienia skargi. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.