VI SAB/Wa 21/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-12

Skład orzekający: Izabela Głowacka - Klimas, Jacek Fronczyk, Sławomir Kozik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy strona nie wyczerpała wszystkich dostępnych środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W sytuacji, gdy strona nie skorzystała z możliwości wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa po przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, nie wyczerpała ona środków zaskarżenia, co skutkuje niedopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe. Organ pierwszej instancji odmówił potwierdzenia skierowania, a błędne pouczenie o trybie zaskarżenia spowodowało wniesienie skargi do WSA zamiast odwołania. Po przywróceniu terminu do wniesienia odwołania przez Prezesa NFZ, strona wniosła skargę na bezczynność organu, nie wzywając go wcześniej do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Protokolant sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2015 r. sprawy ze skargi W. D. na bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe postanawia odrzucić skargę Przedmiotem skargi z [...] lutego 2015 r., wniesionej przez W. D. reprezentowaną przez B. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest zarzucona przez Stronę bezczynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Prezes NFZ"), w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] z [...] maja 2014 r. Skarga została wniesiona w związku z następującymi okolicznościami faktycznymi: W wymienionej powyżej decyzji Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, odmówił potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe dla małoletniej W.D. Pani B. D. będąc przedstawicielem ustawowym małoletniej córki W. D. (dalej: "Strona", "Skarżąca"), zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 1 sierpnia 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 611/14 odrzucił skargę wskazując, iż od decyzji odmawiającej potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe Skarżącej przysługiwało odwołanie do Prezesa NFZ, a nie skarga do sądu administracyjnego. Sąd wskazał, iż błędne pouczenie przez organ administracji o trybie zaskarżenia decyzji, nie ma wpływu na dopuszczalność wniesienia skargi, może ono natomiast uzasadniać złożenie przez Stronę na podstawie art. 58 K.p.a. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Strona wniosła [...] sierpnia 2014 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Strona następnie, pismem z [...] grudnia 2014 r. wezwała Prezesa NFZ do usunięcia naruszenia prawa. Prezes NFZ, postanowieniem z [...] grudnia 2014 r., nr [...], doręczonym Stronie 30 grudnia 2014 r., przywrócił termin do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, a następnie decyzją z [...] lutego 2015 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z art. 59 § 2 K.p.a., o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. W niniejszej sprawie, Strona [...] sierpnia 2014 r., złożyła do Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z [...] maja 2014 r. Strona przed rozstrzygnięciem powyższego wniosku przez Prezesa NFZ, pismem z [...] grudnia 2014 r., wezwała Prezesa NFZ do usunięcia naruszenia prawa, który następnie postanowieniem z [...] grudnia 2014 r., doręczonym Stronie 30 grudnia 2014 r., przywrócił termin do wniesienia odwołania. Od dnia doręczenia powyższego postanowienia Stronie, zaczął biec termin rozpatrzenia przez organ odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z [...] maja 2014 r. Strona, po upływie miesiąca od dnia doręczenia Jej postanowienia o przywróceniu termin do wniesienia przedmiotowego odwołania, nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z wymogiem art. 37 § 1 K.p.a., lecz pismem z [...] lutego 2015 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu. Skarżąca nie wyczerpała tym samym wszystkich środków zaskarżenia, które przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym, a których wyczerpanie warunkuje skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego, złożenie skargi do sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowym. W tej sytuacji sąd uprawniony jest na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a. orzec jak w sentencji. Sąd nie zasądził zwrotu Skarżącej wpisu sądowego od wniesionej skargi, w związku ze zwolnieniem Skarżącej od kosztów sądowych, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło