VI SAB/Wa 22/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-09-28

Skład orzekający: Olga Żurawska-Matusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Sądowa kontrola obejmuje orzeczenia dyscyplinarne dotyczące policjantów, funkcjonariuszy służby więziennej, strażaków, funkcjonariuszy celnych oraz studentów. Postępowanie dyscyplinarne przeciwko notariuszowi nie należy do spraw objętych kognicją sądu administracyjnego, co skutkuje niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi W. K. Skarżący uważał, że notariusz nie dochował należytej staranności przy sporządzaniu aktu notarialnego. Po analizie wniosku przez Radę Izby Notarialnej i Prezesa Sądu Apelacyjnego, organy te nie dopatrzyły się podstaw do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub interwencji nadzorczej.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 28 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi postanawia: skargę odrzucić Skarżący - S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi W. K., podając za podstawę skargi art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej cytowana jako p.p.s.a.. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił do Izby Notarialnej w K. z wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi W. K., który w opinii skarżącego sporządzając akt notarialny z dnia [...] czerwca 2002 r. - Rep. [...] nie dochował należytej staranności, wymaganej od osoby wykonującej zawód zaufania publicznego. Rada Izby Notarialnej w K., zwana dalej Radą pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. poinformowała skarżącego, iż z takim wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego może wystąpić jedynie Minister Sprawiedliwości lub Rada właściwej Izby Notarialnej zgodnie z art. 58 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz. U. Nr 43, poz. 369 ze zm.). Jednocześnie Rada poinformowała wnioskodawcę, iż nie dopatrzyła się jakichkolwiek nieprawidłowości przy sporządzaniu w/w aktu notarialnego Rep. [...]. Wobec powyższego skarżący wniósł do Ministra Sprawiedliwości wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko w/w notariuszowi. W związku z tym pismem z dnia [...] lutego 2005 r. Minister Sprawiedliwości zwrócił się do Prezesa Rady Izby Notarialnej w K. o wyczerpujące ustosunkowania się do podniesionych przez skarżącego zarzutów zawartych we wniosku skierowanym do Ministra. Pismem z dnia [...] kwietnia 2005 r. Rada poinformowała Ministra Sprawiedliwości, iż nie dopatrzyła się żadnych nieprawidłowości w przedmiotowym akcie notarialnym, tym samym uznając, iż nie ma podstaw aby wszczynać postępowanie dyscyplinarne przeciwko Emerytowanemu Notariuszowi W. K., który sporządził czynności zgodnie z uprawnioną wolą stron. W dniu [...] czerwca 2005 r. skarżący, w odpowiedzi na zajęte przez Radę stanowisko złożył do Ministra Sprawiedliwości skargę na działania notariusza W. K., która to skarga została przekazana pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. Prezesowi Sądu Apelacyjnego w K. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w K., w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r., poinformował skarżącego, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego stwierdził brak podstaw do interwencji nadzorczej w związku z aktem notarialnym Rep. [...] i pouczył, że ewentualną wadliwość aktu notarialnego skarżący może wykazać w drodze powództwa cywilnego o stwierdzenie nieważności aktu. Minister Sprawiedliwości wobec powyższego uznał skargę S. K. na bezczynność Ministra w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Emerytowanemu Notariuszowi W. K. za niezasadną i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przypadku skargi na bezczynność organu wskazanej w pkt 8 wyżej cyt. przepisu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał ustawowy obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyżej cytowanych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Ponadto zauważyć należy, iż aby można było mówić o kontroli bezczynności organów administracji publicznej przez sądy administracyjne, musi wynikać ona - owa kontrola z przepisów prawa - ex lege z przepisów ogólnych lub szczególnych. W obecnym stanie prawnym w myśl przepisów szczególnych sądową kontrolą objęte zostały tylko orzeczenia dyscyplinarne wydane w odniesieniu do niektórych kategorii podmiotów, mianowicie zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlegają orzeczenie w sprawach dyscyplinarnych policjantów, funkcjonariuszy służby więziennej, strażaków, funkcjonariuszy celnych, a także studentów (por. T. Woś - Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005 r., s. 90 - 92). Zatem należy stwierdzić, iż skarga na bezczynność w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego przeciwko notariuszowi jest niedopuszczalna, bowiem postępowanie to nie należy do spraw objętych kontrolą sądowoadministracyjną, z uwagi na co skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło