VI SAB/Wa 229/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Dnia 19 września 2011 r. T. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej jako skarżąca spółka) wniosła - za pośrednictwem Prezydenta W. (dalej jako organ), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że dnia 19 września 2011 r. została wydana żądana przez stronę skarżącą decyzja, zezwalająca jej na funkcjonowanie kanalizacji [...] Rondo R. w rej. ul. O., w terminie od [...] stycznia 2010 r. do [...] grudnia 2034 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać czy niniejsze postępowania stało się bezprzedmiotowe, a następnie odnieść się do kosztów postępowania. Jak wynika z akt sprawy tego samego dnia – tj. 19 września 2011 r., nastąpiły dwa zdarzenie. Po pierwsze skarżąca spółka złożyła do Sądu skargę na bezczynność organu, a po drugie organ wydał decyzję. Wobec tego w ocenie Sądu w dniu wniesienia skargi organ nie pozostawał w zarzucanej mu bezczynności, bowiem tego dnia wydał decyzję. Wydanie przez organ decyzji wyłączyło zatem możliwość uwzględnienia przez Sąd rzeczonej na wstępie skargi na bezczynność, nawet gdyby decyzja ta została wydana z naruszeniem terminu przewidzianego do jej podjęcia. Wydanie decyzji spowodowało więc, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i jako takie winno zostać umorzone. Odnosząc się do wniosku skarżącej spółki o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania Sąd stwierdza, że żądanie to jest bezpodstawne. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi sytuacja uwzględnienia przez organ skargi, gdyż wniesienie skargi i wydanie decyzji nastąpiło tego samego dnia. Reasumując Sąd stwierdza, że wydanie w niniejszej sprawie decyzji spowodowało, że skarga na bezczynność stała się bezprzedmiotowa i postępowanie to należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.