VI SAB/Wa 23/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. H. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skarżący A. S. brał udział w konkursie na stanowisko zastępcy dyrektora Wydziału Prawnego i Nadzoru w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Postępowanie konkursowe zakończyło się uchwałą z dnia [...] stycznia 2006 r. o ustaleniu wyniku, od której skarżący pismem z dnia [...] lutego 2006 r. wniósł odwołanie zgodnie z § 16 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999 r. w sprawie sposobu organizowania i szczegółowych zasad przeprowadzania konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej. Szef Służby Cywilnej pismem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] stwierdził brak naruszenia zasad przeprowadzenia konkursu. Skarżący pismem z dnia 28 czerwca 2006 r. wezwał Szefa Służby Cywilnej do usunięcia naruszenia prawa w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Wydziału Prawnego i Nadzoru w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Szef Służby Cywilnej pismem z dnia 7 sierpnia 2006 r. nr [...] udzielił odpowiedzi na w/w pismo skarżącego, w którym podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżący po otrzymaniu odpowiedzi Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] sierpnia 2006 r. na skierowane przez niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w dniu 18 sierpnia 2006 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "na decyzję, postanowienie lub inny akt lub czynności albo bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zawarte w/w piśmie Zastępcy Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] sierpnia 2006 r. Skarga ta została przez Sąd odrzucona z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego. W dniu [...] stycznia 2008 r. skarżący wniósł za pośrednictwem Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów skargę na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z § 1 art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej przywoływanej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Skarżący po otrzymaniu odpowiedzi Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] na skierowane przez niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w dniu 3 stycznia 2008 r., a więc ponad rok od upływu terminu, uprawniającego skarżącego do wniesienia skargi, przedłożył obecnie rozpoznawaną skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wnosząc o zobowiązanie organu do wydania decyzji, aktów, podjęcia czynności kwalifikujących go do pracy na stanowisku dyrektora w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Mając na uwadze, iż skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w/w orzekł jak w sentencji.