VI SAB/Wa 239/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w przedmiocie wykreślenia z listy adwokatów postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 26 września 2011 r., skarżący Z. G. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Naczelnej Rady Adwokackiej – dalej NRA, w przedmiocie wykreślenia z listy adwokatów, wnosząc o nałożenie na organ kary dyscyplinującej, nakazanie NRA udzielenie odpowiedzi skarżącemu oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesowych. Jak wskazał w jej uzasadnieniu, NRA nie odpowiedziała na wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2010 r., ani z dnia [...] sierpnia 2011 r. Zdaniem skarżącego, ostatni wniosek nie został również przekazany zgodnie z właściwością - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi, organ wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu, organ przedstawił stan faktyczny sprawy, wskazując, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. skierowanym do Okręgowej Rady Adwokackiej w G., jak i do Naczelnej Rady Adwokackiej, skarżący wniósł o wykreślenie adwokata A. S. z listy czynnych adwokatów, bowiem ww. mecens w sposób rażący nie wywiązywał się ze swoich obowiązków. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r., Kancelaria Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Rady Adwokackiej w G. przesłała skarżącemu odpis postanowienia z dnia [...] listopada 2010 r, informującego o odmowie wszczęcia postępowania przeciwko adwokatowi A. S., pouczając, iż od postanowienia przysługuje skarżącemu odwołanie do Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w G. w terminie 14 dni od daty doręczenia ww. postanowienia. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. skarżący wniósł ponowny wniosek o wykreślenie z listy adwokatów A. S.. Jak wskazał w jego uzasadnieniu, rok temu wysłał drogą elektroniczną wniosek i do dnia wysłania powyższego pisma nie uzyskał żadnej odpowiedzi. Pismem z dnia [...] września 2011 roku Referat Skarg Naczelnej Rady Adwokackiej przesłał kopię ww. pisma z prośbą o udzielnie skarżącemu odpowiedzi. Pismo zostało również wysłane do wiadomości skarżącego. Pismem z dnia 26 wrzesnia 2011 r. skarżący wniósł przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Wskazać należy, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (podobnie B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne ..., s.378). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy te orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. O bezczynności organu możemy mówić, jak to już wyżej wskazano, gdy dotyczy ona aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, taki akt lub czynność charakteryzuje się tym, że jest podejmowana w sprawie indywidualnej, jest skierowana do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnień lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (wyrok WSA w Olsztynie z 20 września 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 456/06). W niniejszej sprawie, Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej nie było zobowiązane wydać żadnego z wyżej wymienionych aktów, ani dokonać żadnej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków indywidualnych, wynikających z przepisów prawa. Tym samym organ nie mógł pozostawać w bezczynności. Zgodzić się należy z organem, że w niniejszej sprawie, nie może być mowy o wydaniu decyzji administracyjnej, bowiem zgodnie z zapisami działu VIII ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188), adwokaci i aplikanci adwokaccy podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej przewidzianej w powyższej ustawie, ponadto zgodnie z art. 95n prawa o adwokaturze - w sprawach nieuregulowanych w powyższym dziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Innymi słowy, postępowanie dyscyplinarne z uwagi na swój szczególny charakter, nie podlega regulacjom Kodeksu postępowania administracyjnego, tylko, jak to powyżej wskazano – odpowiednio przepisom ustawy Prawo o adwokaturze i Kodeksowi postępowania karnego. Z uwagi na powyższe, ponieważ ewentualna kara dyscyplinarna - której orzeczenia domaga się skarżący, nie jest decyzją administracyjną, skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna. Należy bowiem podkreślić, że stosownie do powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego i gdy nie ma specjalnej podstawy do zaskarżenia bezczynności organu do sądu powszechnego. Skoro przedmiot skargi w niniejszej sprawie, jako nieobjętej zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez sąd, oznacza to, że skargę należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Uwzględniając powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.