VI SAB/Wa 242/11

PostanowienieWSA w Warszawie2012-03-27

Skład orzekający: Magdalena Maliszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, gdy organ ostatecznie uwzględnił żądanie strony?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne, gdy organ ostatecznie uwzględnił żądanie strony, a cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie i zwraca uiszczony wpis.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie braku zamieszczenia podwyższonej ceny produktu leczniczego. Minister Zdrowia wydał decyzje uwzględniające wniosek skarżącej, a następnie skarżąca cofnęła skargę, wskazując na pełne uwzględnienie jej żądania poprzez wydanie decyzji o refundacji i ustaleniu ceny oraz umieszczenie produktu w obwieszczeniu. Sąd umorzył postępowanie i zwrócił wpis.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i zwrócono skarżącej kwotę 100 złotych tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B.V. z siedzibą w Holandii na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie braku zamieszczenia podwyższonej ceny produktu leczniczego [...] postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Warszawie, 2. zwrócić skarżącej Spółce kwotę 100 (słownie sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 19 października 2011 r. M. B.V. z siedzibą w Holandii (nazywana dalej "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Zdrowia polegającą na braku zamieszczenia podwyższonej ceny produktu leczniczego [...], pomimo obowiązku wynikającego z przepisu art. 39 ust. 6 w zw. z art. 39 ust. 7a i 7b ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027) oraz art. 5 ust. 4c ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r., Nr 97, poz. 1050 z późn. zm.), poprzez niezwłoczną aktualizację wykazu, o którym mowa w art. 4 ust. 5 ustawy, która powinna nastąpić zgodnie z wnioskiem skarżącej z dnia 27 października 2010 r. o zmianę cen produktów leczniczych [...] i [...] po upływie maksymalnie 150 dni od daty wniosku, tj. w dniu 25 marca 2011 r. Minister Zdrowia w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."). Minister Zdrowia podał, że decyzjami o znakach [...] oraz [...] z dnia [...] listopada 2011 r. przychylił się do wniosku skarżącej i zadecydował o podwyższeniu ceny urzędowej produktów leczniczych: [...], proszek do sporządzania roztworu, puszka 425g proszku, [...], proszek do sporządzania roztworu, puszka 425g proszku, znajdujących się w wykazach, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 12 grudnia 2011 r., czy skarżąca w związku z wydaniem przez Ministra Zdrowia decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...], podtrzymuje skargę z dnia 19 października 2011 r., skarżąca pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. podtrzymała skargę. W uzasadnieniu podała, ze organ uwzględnił skargę strony tylko w kwestii podwyższenia cen urzędowych produktów [...] i [...], nie zamieścił natomiast nowych cen w wykazie, o którym mowa w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach. Skarżąca zastrzegła sobie prawo cofnięcia skargi, w sytuacji, gdy podwyższone ceny produktów [...] i [...] zostaną uwzględnione w oficjalnym wykazie. Pismem z dnia 5 marca 2012 r. skarżąca, na podstawie art. 60 p.p.s.a., cofnęła skargę na bezczynność Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2011 r. z uwagi na fakt, że organ z dniem 1 marca 2012 r. w pełni uwzględnił skargę strony. W uzasadnieniu pisma skarżąca podała, że Minister Zdrowia całkowicie uwzględnił skargę, wydając w dniu [...] lutego 2012 r. decyzję Nr [...] o objęciu refundacją produktu [...] i ustaleniu urzędowej ceny zbytu, na poziomie ustalonym podczas negocjacji ze skarżącą oraz umieścił produkt leczniczy [...] w obwieszczeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 lutego 2012 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych, które zostało wydane na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medtcznych, które weszło w życie z dniem 1 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. W myśl art. 60 p.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżąca pismem z dnia 5 marca 2012 r. cofnęła skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w związku z uwzględnieniem w całości skargi strony poprzez wydanie w dniu [...] lutego 2012 r. decyzji Nr [...] o objęciu refundacją produktu [...] i ustaleniu urzędowej ceny zbytu, na poziomie ustalonym podczas negocjacji ze skarżącą oraz umieszczeniu produktu leczniczego [...] w obwieszczeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 lutego 2012 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych. Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącej niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, co do zwrotu wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło