VI SAB/Wa 25/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego K. R. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] marca 2015r. K. R. działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] kwietnia 2014r. K. R. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji ww. Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...], uchylającej w całości decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2013r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Z uwagi na fakt nierozpoznania wniosku skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2015r. zwrócił się do SKO z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającym na bezczynności organu. W związku z faktem, że pomimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa odnośnie bezczynności organu, wniosek skarżącego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie został rozpoznany - pismem z dnia [...] marca 2015r. K. R. działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] W skardze na bezczynność, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpoznania wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...] i wydania stosownego orzeczenia. W skardze wniesiono także o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że sprawa wywołana wnioskiem skarżącego z kwietnia 2014r. nie została załatwiona przez SKO do dnia wniesienia skargi tj. do [...] marca 2015r. zaś organ nie informował skarżącego o ustaleniu nowego terminu załatwienia sprawy oraz o przyczynach niedotrzymania ustawowych terminów. Organ pozostawał zatem w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o umorzenie postępowania sądowego w związku z faktem, że organ wydał już decyzję po przeprowadzeniu postępowania z wniosku strony. Stosowna decyzja wydana został w dniu [...] marca 2015r. pod sygnaturą [...]. Podczas rozprawy przez Sądem pełnomocnik skarżącego przyznał, że decyzja w sprawie została istotnie wydana przez SKO w dniu [...] marca 2015r. i bezcelowe jest obecnie zobowiązywanie organu do wydania decyzji. Pełnomocnik stwierdził, że zasadne jest umorzenie postępowania w sprawie bezczynności, wniósł jednak o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wcześniejszym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezczynności w rozpoznaniu wniosku strony. Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W myśl art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie Kolegium Odwoławcze nie wydało w ustawowym terminie decyzji w postępowaniu wywołanym wnioskiem skarżącego. Skargę na bezczynność wniosła strona postępowania zasadnie wskazując, że organ pozostawał w bezczynności. Zgodnie z treścią art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność wyłącza możliwość jej uwzględnienia. W takiej sytuacji postępowanie sądowo-administracyjne w sprawie bezczynności staje się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] marca 2015r. Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu wniosku strony orzekło w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Wydanie przez organ powyższego orzeczenia wyłącza możliwość uwzględnienia przez Sąd skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy skarżący nie zgadza się z treścią wydanej decyzji. Skoro decyzja organu została wydana przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę, zaś postępowanie sądowe w przedmiocie bezczynności stało się bezprzedmiotowe, gdyż w jego toku wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestała istnieć sprawa sądowo-administracyjna dotycząca bezczynności organu. Z tych też względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało w niniejszej sprawie umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, albowiem wobec wydania już tego aktu, postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Sąd oceniając stopień naruszenia prawa w świetle art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wziął także pod uwagę stanowisko strony skarżącej przedstawione na rozprawie, z którego wynika, że wydanie przez SKO w dniu [...] marca 2015r. decyzji w sprawie powoduje, iż bezcelowe jest obecnie zobowiązywanie organu do wydania orzeczenia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.) orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. art. 200, art. 201 § 1 i art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.