VI SAB/Wa 3/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S.A. oraz L. na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie wydania decyzji stwierdzającej nieważność uchwały nr [...] Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] stycznia 2000 r. postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie W dniu [...] kwietnia 2009 r. Prezes Rady Ministrów po rozpoznaniu zażalenia S. SA oraz L. (zwanych dalej skarżącymi) na postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2009 r. [...] w sprawie przekazania Komisji Nadzoru Finansowego (dalej zwana także KNF) wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności uchwały Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] stycznia 2000 r. Nr [...] w sprawie zawieszenia działalności B. S.A. w P., celem rozpatrzenia według właściwości, wydał postanowienie Nr [...] utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wymienionego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2009 r. Prezes Rady Ministrów wskazał, iż organem właściwym do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Komisję Nadzoru Bankowego winien być zgodnie z art. 157 § 1 kpa organ wyższej instancji. Z uwagi na to, iż brak w tym przypadku takiego organu wniosek powinna rozpoznać Komisja Nadzoru Finansowego, która na podstawie art. 67 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z późn. zm., zwana dalej w skrócie uonnrf.), przejęła zadania Komisji Nadzoru Bankowego. W wyniku wniesienia skargi na powyższe postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/ Wa 1092/09 uchylił zaskarżone i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] marca 2009 r. Przedmiotem rozważań sądu było ustalenie organu właściwego do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] stycznia 2000 r., a także związana z tym kwestia wskazania organu wyższego stopnia wobec Komisji Nadzoru Finansowego. W ocenie Sądu Prezes Rady Ministrów jest organem wyższego stopnia wobec KNF, wobec czego jest też organem właściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Wskazuje na to treść art. 3 ust. 3 uonnrf, z którego wynika że organem sprawującym nadzór nad działalnością KNF jest Prezes Rady Ministrów. W swoich rozważaniach Sąd podkreślił ponadto, iż organ administracyjny jakim jest KNF nie posiada przymiotu "ministra" z art. 5 § 2 pkt 4 kpa, wobec czego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy nie będzie miał zastosowania. Na powyższy wyrok została złożona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która nie została dotąd rozpoznana. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w toczącym się postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji stwierdzającej nieważność uchwały nr [...] Komisji Nadzoru Bankowego z dnia [...] stycznia 2000 r. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] września 2009 r. skarżący złożyli do Prezesa Rady Ministrów zażalenie na bezczynność KNF wnosząc o wyznaczenie terminu załatwienia sprawy oraz o zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych. W odpowiedzi Prezes Rady Ministrów pismem z dnia [...] października 2009 r. poinformował skarżących, iż niej jest on organem wyższego stopnia wobec KNF, wobec czego nie jest też władny do rozpoznania wniosku. Z uwagi na powyższe skarżący pismem z dnia [...] października 2009 r. wezwali KNF do usunięcia naruszenia prawa, a następnie pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. złożyli skargę inicjującą postępowanie w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Rzecznik Praw Obywatelskich lub prokurator, przy czym § 2 tego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Mając na uwadze treść powyższych przepisów ustalenie czy Prezes Rady Ministrów jest organem wyższego stopnia nad Komisją Nadzoru Finansowego ma znaczenie dla zbadania przesłanki dopuszczalności skargi jaką jest wyczerpanie toku instancji w postępowaniu administracyjnym. Bowiem w przypadku, gdy uznamy iż Prezesowi Rady Ministrów przysługuje przymiot organu wyższego stopnia wówczas staje się on też organem władnym do rozpoznania zażalenia na bezczynność. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa jest [...] warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność w zakresie środka prawnego przewidzianego w art. 37 kpa (art. 141 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej) powinno prowadzić do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 (zob. red. T.Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa, 2005, s. 87-88). W innym przypadku Sąd przystąpi do merytorycznego rozpoznania skargi. Od wyniku toczącego się obecnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania wszczętego na skutek skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1092/09 zależeć będzie rozstrzygniecie sprawy. W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 orzeczono jak w sentencji.