VI SAB/Wa 31/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. A. z siedzibą w L. na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w rozpoznaniu wniosku o wydanie decyzji zezwalającej na lokalizację w pasie drogowym obiektów lub urządzeń niezwiązanych z obsługą ruchu postanawia: odrzucić skargę P. S.A. z siedzibą w L. (dalej "skarżący", spółka") reprezentowana przez pełnomocnika – S. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w rozpoznaniu wniosku z dnia 17 października 2019 r. o wydanie decyzji zezwalającej na lokalizację w pasie drogowym obiektów lub urządzeń niezwiązanych z obsługą ruchu. Skargę podpisał ww. pełnomocnik. Do skargi dołączono kilka załączników – w tym wierzytelny odpis pełnomocnictwa z dnia 15 kwietnia 2019 r. (k. 9), podpisany przez K. T., z zakresu którego nie wynika aby S. B. reprezentował spółkę przed sądami administracyjnymi. W związku z ujawnionymi brakami formalnymi skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI wezwano ww. pełnomocnika skarżącej do ich uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: - wykazanie, że spełnia przesłanki z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."); - złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa – wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwanie wysłane przez Sąd zawierało pouczenie o treści przepisu art. 35 i art. 36 p.p.s.a., nadto o skutkach procesowych jego zaniechania. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi 27 maja 2020 r. (k. 43) Do dnia wydania niniejszego orzeczenia pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zostawanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. W przypadku osób prawnych dodatkowo zachodzi konieczność wykazania, że osoba podpisująca skargę, czy tak jak w niniejszej sprawie udzielająca pełnomocnictwa do występowania w imieniu spółki, sama jest umocowana do występowania w jej imieniu. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez swoje organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym stosownie do zapisów art. 29 p.p.s.a przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Ponadto zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (art. 35 § 2). Zgodnie z tym przepisem pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Ustawodawca wiąże bowiem pojęcie pracownika z prawną formą poprzez którą dochodzi do zatrudnienia w tym charakterze. Zatem aby występujący w niniejszej sprawie pełnomocnik mógł skutecznie wnieść skargę musi on okazać nie tylko dokument pełnomocnictwa upoważniający do reprezentacji spółki przed sądami administracyjnymi, ale także wykazać za pomocą dokumentów, że jest pracownikiem skarżącej oraz że osoba udzielająca mu umocowania, sama uprawniona jest do występowania w imieniu spółki. Skarżącą w niniejszej sprawie jest P. działająca w formie spółki akcyjnej. Sposób reprezentacji spółki akcyjnej podlega zgłoszeniu do KRS (art. 316 § 1 w zw. z art. 318 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1526). W niniejszej sprawie do skargi strona załączyła pełnomocnictwo procesowe z 15 kwietnia 2019 r. (k. 9) udzielone panu S. B., z którego zakresu wynika m. in. (pkt 5) "występowanie przed sądami wieczystoksięgowymi", które nie są sądami administracyjnymi – o czym stanowi art. 36 pkt 1) p.p.s.a. Nadto strona do skargi nie załączyła odpis z KRS skarżącej, z którego wynikałby sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Stąd konieczne było wezwanie pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie że spełnia przesłanki z art. 35 p.p.s.a. oraz do nadesłania KRS skarżącej. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącej został skutecznie wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, z pouczeniem o negatywnych skutkach procesowych w przypadku braku zaniechania tych obowiązków. Wezwanie w tym przedmiocie zostało przesłane na adres pełnomocnika strony wskazany w skardze. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że przesyłka sądowa została odebrana w dniu 27 maja 2020 r. Do dnia dzisiejszego skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Termin do wykonania tej czynności upłynął z dniem 3 czerwca 2020 r. Zatem nieuzupełnienie braku formalnego skargi w terminie wywołuje skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przy czym Sąd zgodnie z treścią art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzuca skargę postanowieniem; a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a, o czym orzekł w sentencji postanowienia.