VI SAB/Wa 32/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Protokolant sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P. w P. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sprawie kary pieniężnej oddala skargę w całości W dniu 1 lipca 2014 r. skierowane zostało do P. (dalej "skarżąca" lub "strona") zawiadomienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej "Prezes UKE") o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej, w związku z niewypełnianiem obowiązków lub niestosowaniem warunków udostępnienia nieruchomości lub infrastruktury telekomunikacyjnej, określonych w umowie z dnia [...] października 2000 r., zmienionej porozumieniem z dnia [...] stycznia 2006 r., porozumieniem z dnia [...] marca 2008 r. i porozumieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. (dalej "Umowa I") oraz umowie z dnia [...] października 2006 r., zmienionej porozumieniem z dnia [...]czerwca 2010 r. (dalej "Umowa II"), zawartymi pomiędzy I., a stroną i zmienionych decyzją Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...]- (dalej "Decyzja"), o których mowa w art. 139 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r. poz. 243 ze zm., dalej "Pt"). W pismach z 3 lipca 2014 r., 18 lipca 2014 r. oraz 1 sierpnia 2014 r. skarżąca przedstawiła swoje stanowisko w sprawie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r., adresowanym do I. i skierowanym także do wiadomości Prezesa UKE skarżąca poinformowała, że "od dnia 18 sierpnia 2014r. godz. 14.00 wyłączy kanał SI użytkowany dotychczas przez I. oraz rozpocznie redukcję obszarów, zgodnie z formalnym brzmieniem decyzji Prezesa UKE". Pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Prezes UKE wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w przedmiocie podejmowanych przez nią działań zmierzających do ograniczenia zakresu dotychczasowego korzystania przez I. z urządzeń i linii telekomunikacyjnych, wchodzących w skład sieci strony, poprzez wyłączenie kanału SI z dniem 18 sierpnia 2014 r. oraz redukcję obszarów sieci, z których korzysta I. na podstawie Umowy I zmienionej Decyzją. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Prezes UKE włączył do akt postępowania administracyjnego materiał dowodowy, zawierający m. in. kopie umów, porozumień zawartych między I. a stroną, kopie pism otrzymanych od I. wraz z informacją i zapowiedzią wyłączenia dla I. dostępu do sieci skarżącej. W piśmie z dnia 20 sierpnia 2014 r. skarżąca odniosła się do wezwania Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz wezwała Prezesa UKE do "zaprzestania naruszania prawa oraz do podjęcia działań zmierzających do wyeliminowania z obrotu prawnego bezprzedmiotowej decyzji - w terminie do dnia 31.08.2014 r. " Pismem z dnia [...] października 2014 r. Prezes UKE poinformował stronę, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. z uwagi na jej szczególnie skomplikowany charakter oraz wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 30 listopada 2014 r. Pismem z dnia 10 października 2014 r. Prezes UKE na podstawie art. 50 § 1 k.p.a. wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień w zakresie podejmowanych przez stronę działań zmierzających do ograniczenia zakresu dotychczasowego korzystania przez I. z urządzeń i linii telekomunikacyjnych wchodzących w skład sieci skarżącej - w szczególności poprzez wyłączenie kanału SI z dniem 18 sierpnia 2014r. oraz redukcję obszarów sieci, z których korzysta I. na podstawie Umowy I zmienionej Decyzją; Pismem z dnia 21 października 2014 r. skarżąca odpowiedziała na wezwanie Prezesa UKE z dnia [...] października 2014 r. Następnie pismem z dnia 7 listopada 2014 r. strona złożyła wniosek w trybie art. 241 k.p.a. o objęcie osobistym nadzorem Prezesa UKE postępowania w przedmiotowej sprawie, z uwagi na rażące nieprawidłowości zaistniałe w toku postępowania. Pismem z dnia 28 listopada 2014 r. Prezes UKE poinformował stronę, że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w piśmie z dnia 3 października 2014 r., z uwagi na jej szczególnie skomplikowany charakter oraz wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 31 grudnia 2014 r. Pismem z dnia 29 grudnia 2014 r. Prezes UKE ponownie poinformował skarżącą na podstawie art. 36 § 1 k.p.a., że sprawa nie zostanie załatwiona w terminie określonym w piśmie z dnia 28 listopada 2014 r. i przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia 31 marca 2015 r. Pismem z dnia 22 stycznia 2015 r. strona wezwała organ w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do usunięcia naruszenia prawa w postaci przewlekłego prowadzenia postępowania. Skarżąca złożyła także skargę w trybie art. 246 § 1 k.p.a. zarzucając, iż Prezes UKE nie rozpatrzył wniosku strony z dnia 7 listopada 2014 r. złożonego w trybie art. 241 k.p.a. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2015 r. Prezes UKE włączył do akt postępowania administracyjnego materiał dowodowy, w postaci m.in.: pisma I. (z dnia 7 i 11 stycznia 2015 r.) informującego o otrzymanym od strony wezwaniu do przywrócenia stanu zgodnego z prawem i usunięcia elementów sieci I. z zasobów strony. Pismem z dnia 30 marca 2015 r. Prezes UKE poinformował stronę zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, a także o możliwości ostatecznego wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. Jednocześnie zgodnie z przepisem art. 36 § 1 k.p.a. Prezes UKE poinformował, że sprawa przedmiotowego postępowania administracyjnego, nie zostanie załatwiona w terminie wskazanym w piśmie z dnia 30 grudnia 2014 r., z uwagi z uwagi na jej szczególnie skomplikowany charakter oraz wyznaczył kolejny termin załatwienia sprawy na dzień 24 kwietnia 2015 r. Strona pismem z 23 marca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa UKE, zarzucając mu naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 - 3 i art. 36 § 1 k.p.a., poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w przeprowadzonym postępowaniu. W związku z powyższym wniosła o: 1) zobowiązanie Prezesa UKE do wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; 2) zobowiązanie Prezesa UKE do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego naruszania przepisów prawa i niezałatwienia sprawy w terminie; 3) w przypadku uwzględnienia skargi wydanie orzeczenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania nastąpiły z rażącym naruszeniem prawa, mimo że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu; 4) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. z uwagi na rażące lekceważenie przepisów prawa w zakresie terminowego załatwiania spraw w ustalonym stanie faktycznym i prawnym: 5) zasądzenie od Prezesa UKE na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W dniu [...] kwietnia 2015 r. Prezes UKE wydał decyzję znak [...] kończącą postępowanie administracyjne w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł: 1) na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o umorzenie postępowania, z uwagi na jego bezprzedmiotowość, ewentualnie: 2) na podstawie art. 151 p.p.s.a. o oddalenie skargi w całości, z uwagi na jej bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne – art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647). Zgodnie z art. 1 § 1 wymienionej ustawy, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej nie jest sprawowana przez sąd według kryteriów słuszności, lecz dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia. Przedmiotem skargi jest stwierdzenie pozostawania organu (Prezesa UKE) w bezczynności w sprawie nałożenia kary, o której mowa w art. 209 Pt. | Na wstępie rozważań wskazać trzeba, że w ustawa Prawo telekomunikacyjne zawiera przepisy szczególne, określające inne niż w | |art. 35 k.p.a. terminy załatwienia spraw np.: art. 28 ust. 1 p.t. wyznacza termin 90 dni od złożenia wniosku dla wydania decyzji o | |dostępie telekomunikacyjnym; art. 28 ust. 2 p.t. wyznacza termin 60 dni od dnia złożenia wniosku dla wydania decyzji o zapewnieniu | |podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5, 7 i 8, dostępu telekomunikacyjnego; art. 143 ust. 6 p.t. wyznacza termin 6 tygodni | |dla wydania decyzji dotyczącej pozwolenia radiowego, gdy wniosek dotyczy korzystania z częstotliwości określonych w Krajowej Tablicy | |Przeznaczeń Częstotliwości lub w planie zagospodarowania częstotliwości. | |Jeżeli przepis szczególny nie określa innego terminu załatwienia sprawy administracyjnej, zastosowanie znajdują terminy wskazane w art.| |35 k.p.a. – termin miesięczny w sprawie wymagającej postępowania wyjaśniającego i dwumiesięczny w sprawie szczególnie skomplikowanej, | |co ma miejsce w przypadku przedmiotowej sprawy. Zgodnie zaś z art. 36 § 1 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie | |określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając | |przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w | |przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). | |W niniejszej sprawie Prezes UKE, od momentu wszczęcia postępowania w dniu [...] lipca 2014 r, kilkakrotnie wyznaczał nowy termin jej | |załatwienia, przy czym dochował dopiero ostatniego z nich, tj. 24 kwietnia 2015 r., kiedy to wydał decyzję kończącą postępowanie | |administracyjne w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary, o której mowa w art. 209 ust, 1 pkt 22 oraz ust. 1a Pt. Sprawa została zatem | |ostatecznie załatwiona przez organ (merytorycznie rozstrzygnięta) w administracyjnym toku instancji. | |Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczy pozostawania organu w bezczynności, przed dniem | |wniesienia skargi do | |Sądu, co miało miejsce w dniu 23 marca 2015 r., brak jest zatem podstaw do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania, o co wniósł | |organ w odpowiedzi na skargę. Sama okoliczność wydania w tej sprawie decyzji ostatecznej w dniu 24 kwietnia 2015 r. kończącej | |postępowanie nie oznacza bowiem, że przed tym dniem nie mogło dojść do pozostawania organu w tej sprawie w bezczynności. Skarga ma | |zatem uzasadnione podstawy do jej merytorycznej oceny i rozstrzygnięcia przez Sąd. | |Dokonując oceny prawnej Sąd zauważa, iż od dnia wszczęcia postępowania przez organ w rozpoznawanej sprawie, tj. od 1 lipca 2014 r. do | |dnia wniesienia skargi, upłynęło blisko 9 miesięcy, natomiast do dnia wydania decyzji w tej sprawie niemal 10 miesięcy. Organ w tym | |okresie kilkakrotnie przedłużał termin rozstrzygnięcia sprawy. Nie była to jednak jedyna forma aktywności organu, który w szczególności| |co najmniej dwukrotnie - postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. oraz 4 lutego 2015 r. włączał do akt postępowania kolejne materiały | |dowodowe sprawy, jak również kierował do skarżącej pisma w kwestii zajęcia przez nią stanowiska i złożenia stosownych wyjaśnień. | |Przedłużanie postępowania o kolejne okresy (terminy zakończenia postępowania), dokonywane było przy tym w formie przewidzianej | |przepisami k.p.a. | |W ocenie Sądu, w tych okolicznościach sprawy nie można uznać, aby Prezes UKE pozostawał w bezczynności, gdyż nie można zarzucić braku z| |jego strony jakiejkolwiek aktywności zmierzającej do rozstrzygnięcia sprawy. Nie można także uznać, aby wszystkie podejmowane czynności| |miały jedynie charakter pozorny, gdyż organ od początku postępowania dysponował wystarczającym materiałem dowodowym, który umożliwiał | |wydanie decyzji bez prowadzenia postępowania wyjaśniającego i dowodowego. Zauważyć należy, że postępowanie podjęte przez Prezesa UKE w | |trybie art. 209 Pt dotyczyło nałożenia na skarżącą kary za niewypełnianie obowiązków udostępniania infrastruktury telekomunikacyjnej | |(niedostosowania warunków udostępniania nieruchomości), o których mowa w art. 139 Pt. Nałożenie takiej sankcji administracyjnej | |niewątpliwie wymagało jednoznacznego ustalenia stanu faktycznego sprawy i stwierdzenia w niebudzący wątpliwości sposób, iż skarżąca | |naruszyła warunki, o których mowa w art. 139 Pt, określonych w Umowie I oraz Umowie II. Prezes UKE zobowiązany był zatem w ramach | |prowadzonego w tym zakresie postępowania zgromadzić taki materiał dowodowy, aby okoliczności te udowodnić (potwierdzić), co miało | |miejsce w ramach wspomnianych wyżej postanowień oraz znajduje odzwierciedlenie w treści decyzji z dnia 24 kwietnia 2015 r. | |rozstrzygającej ostatecznie sprawę. | |Prowadzone w tym zakresie przez organ działania, których wynikiem było przedłużanie postępowania w ocenie Sądu nie kwalifikują się do | |uznania za przejaw pozostawania organu w tej sprawie w bezczynności, z uwagi na pozorność działań, czego w rozpatrywanej sprawie nie | |można stwierdzić. Należy mieć przy tym także na uwadze pogląd, iż wydanie przez organ administracji decyzji w terminie przez siebie | |określonym nie stanowi o jego bezczynności, lecz jedynie może stanowić o przewlekłości postępowania. | |Sąd nie podzielił także stanowiska skarżącej, aby w tym przypadku mogło dojść do rażącego naruszenia prawa. Przyjmuje się bowiem, że za| |rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. i 36 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak | |również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu. Uznając stawiany przez skarżącą zarzut | |rażącego naruszenia prawa za niezasadny, Sąd uwzględnił w szczególności skomplikowany charakter przedmiotowej sprawy, konieczność | |prowadzenia w istocie postępowania przez Prezesa UKE z udziałem wszystkich stron Umowy I oraz Umowy II, a także konieczność ustalenia | |stanu faktycznego sprawy w sposób nie budzący wątpliwości, przed ew. nałożeniem na skarżącą sankcji administracyjnej, o której mowa w | |art. 209 Pt. | |Mając na uwadze przedstawione okoliczności i rozważania prawne, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. |