VI SAB/Wa 34/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nadzoru nad działalnością stowarzyszenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu [...] lipca 2005 r. B. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] polegającą na braku sprawowania właściwego nadzoru nad działalnością stowarzyszeń: Aeroklubu Polskiego i Aeroklubu W., uzupełnioną następnie, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, w dniu [...] sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę Prezydentowi [...] w trybie art. 98 ustawy - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązując organ do przekazania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. W udzielonej dnia [...] października 2005 r. odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść do sądu administracyjnego w sytuacji, w której organ, pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydał określonego aktu lub nie podjął nakazanej przez prawo czynności. Należy jednakże zaznaczyć, iż zakres dopuszczalności skargi obejmuje wyłącznie bezczynność organu w przypadkach ujętych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w których organ zobligowany jest do wydania: - decyzji administracyjnej; - postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; - postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; - innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 8 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 z późn. zm.) nadzór nad działalnością stowarzyszeń należy do starosty właściwego ze względu na siedzibę stowarzyszenia, przy czym na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2002r. Nr 41, poz. 361 z późn. zm.) funkcje organu nadzorującego dla stowarzyszeń mających siedzibę na terenie m.st. Warszawy sprawuje Prezydent [...]. Środki nadzoru uregulowane w art. 25 – 29 ustawy Prawo o stowarzyszeniach przewidują możliwość żądania dostarczenia przez zarząd stowarzyszenia, w wyznaczonym terminie, odpisów uchwał walnego zebrania członków (zebrania delegatów) jak też niezbędnych wyjaśnień a w razie niezastosowania się stowarzyszenia do powyższych wymagań sąd na wniosek organu nadzorującego może nałożyć grzywnę w wysokości jednorazowo nie wyższej niż 5.000 zł. W razie stwierdzenia, że działalność stowarzyszenia jest niezgodna z prawem lub narusza postanowienia statutu organ nadzorujący, w zależności od rodzaju i stopnia stwierdzonych nieprawidłowości, może wystąpić o ich usunięcie w określonym terminie, udzielić ostrzeżenia władzom stowarzyszenia lub wystąpić do sądu o zastosowanie środka wskazanego w art. 29 cyt. ustawy (udzielenie upomnienia władzom stowarzyszenia, uchylenie niezgodnej z prawem lub statutem uchwały stowarzyszenia, rozwiązanie stowarzyszenia). Należy jednocześnie zauważyć, iż sądem właściwym dla zastosowania ww. środków jest sąd powszechny. Natomiast żaden z ww. przypadków precyzujących środki podejmowane przez Prezydenta [...] w ramach nadzoru sprawowanego nad działalnością stowarzyszeń nie obejmuje wydania aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 1 - 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym przedmiotowa sprawa nie mieści się w zakreślonym ustawą obszarze działań administracji publicznej podlegających kontroli sądu administracyjnego. W związku z powyższym należy uznać wniesioną skargę za niedopuszczalną, co stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje jej odrzuceniem.