VI SAB/Wa 34/24

Dnia 27 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący asesor WSA Maciej Borychowski (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz A. T. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. A. T. (dalej: "Skarżąca") pismem z dnia [...] listopada 2023 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "Organ"), w związku z nierozpoznaniem wniosku Skarżącej o zawieszenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do kierowania operacjami transportowymi. Skarżąca wniosła o zobowiązanie GITD do rozpatrzenia jej wniosku w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. W odpowiedzi GITD wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. 2024 r. poz. 935, dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b P.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a."), to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia, na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt administracyjnych, Skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała służącego jej środka zaskarżenia. Nie wniosła bowiem ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Skarżącej przysługiwało prawo wniesienia ponaglenia do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Skarżąca w dniu [...] listopada 2023 r., za pośrednictwem GITD, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność GITD w przedmiocie nierozpoznania wniosku o zawieszenie postepowania administracyjnego. W aktach administracyjnych sprawy (k. 41) znajduje się datowane na 27 listopada 2023 r. pismo GITD, w którym stwierdza bezzasadność ponaglenia. Sąd wskazuje, że odniesienie się przez Organ do skargi Skarżącej z dnia [...] listopada 2023 r. i uznanie bezzasadności ponaglenia w istocie pozostaje bez wpływu na podjęte przez Sąd rozstrzygnięcie. Należy bowiem zauważyć, że wykładnia art. 52 P.p.s.a. oraz art. 37 k.p.a. nie budzi wątpliwości. Skarga na bezczynność organu musi zostać poprzedzona ponagleniem, które wnosi się do właściwego organu (w niniejszej sprawie do GITD). Ponaglenie zawiera uzasadnienie. W niniejszej sprawie Skarżąca nie dopełniła tych obowiązków. Nie można bowiem uznać, że pismo z [...] listopada 2023 r. było ponagleniem i to niezależnie od faktu odniesienia się Organu do jego treści. Przedmiotowe pismo wyraźnie stanowiło skargę na bezczynność GITD, a po wtóre zostało wniesione za pośrednictwem GITD do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Należy wyjaśnić, że sąd administracyjny nie jest organem administracji publicznej. Zatem adresatem pisma nie był żaden z podmiotów wskazanych w art. 37 § 3 k.p.a. Niewyczerpanie przysługujących środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi powoduje, że skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.