VI SAB/Wa 36/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności w części koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zwrócić S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Pismem z 26 sierpnia 2016 r., skarżąca spółka S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie wszczęcia postępowania z jej wniosku o stwierdzenie nieważności w części koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu. W odpowiedzi na skargę, Minister Środowiska wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. , poz. 718- dalej p.p.s.a.), z uwagi na uwzględnienie skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Organ wyjaśnił, że pozostawał w bezczynności, bowiem w dacie kierowania wezwania do usunięcia braku formalnego wniosku o wszczęcie postępowania, główny pełnomocnik skarżącej wykazał swoje umocowanie zarówno do działania przed organem, jak i do udzielania dalszych pełnomocnictw. Wobec powyższego, w ocenie organu złożony wniosek o stwierdzenie nieważności w części koncesji [...] skutecznie wszczął postępowania administracyjne i winien był zostać merytorycznie rozpoznany. W dniu 14 listopada 2016 r. organ przesłał do Sądu odpis decyzji Ministra Środowiska z [...] listopada 2016 r.nr [...], którą w pkt 1 stwierdził, że koncesja nr [...]z [...] października 2007 r. na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w rejonie [...] w brzmieniu nadanym decyzją Ministra Środowiska z [...] września 2015 r. nr [...] w części dotyczącej warunku określonego w pkt 10b koncesji (...) została wydana z naruszeniem prawa (zgodnie z wnioskiem z 5 maja 2016 r. skarżąca żądała stwierdzenia nieważności pkt 10b opisanej koncesji); w pkt 2 odmówił stwierdzenia nieważności ww. koncesji w części dotyczącej warunku określonego w pkt 10a (...) (uzupełnienie wniosku o stwierdzenie nieważności – pismo z 1 sierpnia 2016 r.) Jednocześnie w dniu 14 listopada 2016 r. do Sądu wpłynęło oświadczenie pełnomocnika skarżącej o cofnięciu skargi z żądaniem zwrotu całości uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej, w ocenie Sądu, nie zachodzą przesłanki uzasadniające uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Jednocześnie, Sąd przyjął, że podstawą umorzenia postępowania w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi przez skarżącą, a nie autokontrola organu wskazana w art. 54 § 3 p.p.s.a., bowiem wydana przez Ministra Środowiska decyzja z [...] listopada 2016 r. nie czyni zadość w całości wnioskom skarżącej, a w konsekwencji - skardze. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżąca spółka skutecznie cofnęła skargę i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 161 § 2 ww. ustawy Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, Sąd zwraca stronie z urzędu cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.