VI SAB/Wa 39/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski, po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] kwietnia 2004 r. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie W dniu [...] czerwca 2004 r. J. G. wniósł za pośrednictwem Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność ww. organu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z [...] kwietnia 2004 r. o udzieleniu spółce "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w S. koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w nadesłanej do Sądu odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie argumentując, iż pomimo, że skarżący na złożony w dniu [...] kwietnia 2004 r. do organu wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji do dnia wniesienia skargi do Sądu nie otrzymał żadnej odpowiedzi, wniosek powyższy został jednakże rozstrzygnięty decyzją Przewodniczącej KRRiT z dnia [...] lipca 2004 r. na mocy której odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W sytuacji, w której zgodnie z art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu administracyjnego, wydanie przez Przewodniczącą KRRiT decyzji przed rozpoznaniem przez Sąd skargi na bezczynność organu powoduje bezprzedmiotowość postępowania. Mając na względzie, iż zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku, gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe sąd wydaje postanowienie o jego umorzeniu, należało postanowić jak wyżej.