VI SAB/Wa 43/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. z siedzibą w Wielkiej Brytanii na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie ustalenia ceny urzędowej i wpisania wyrobu medycznego do wykazów leków i wyrobów refundowanych postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zasądzić od Ministra Zdrowia na rzecz C. z siedzibą w Wielkiej Brytanii 374 złote (trzysta siedemdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 14 lipca 2011 r. skarżąca C. z siedzibą w Wielkiej Brytanii, reprezentowana przez adwokata I. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie ustalenia ceny urzędowej i wpisania wyrobu medycznego do wykazu leków i wyrobów refundowanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] odmówił ustalenia ceny urzędowej oraz umieszczenia w wykazach wyrobu medycznego [...] 5 cm x 5 cm, 1 szt., co spowodowało bezprzedmiotowość postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości wspomnianej w przywołanym przepisie stanowi sytuacja, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt, co do którego, według skargi, pozostawał w bezczynności (tak m.in. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487 i B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 353). Taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie, ponieważ organ podjął czynność, której domagała się strona w skardze, tj. rozpoznał wniosek, decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., czyniąc tym samym zadość żądaniu skarżącej. Ustała bowiem zarzucana przez niego bezczynność, stanowiąca przedmiot skargi, która wszczęła niniejsze postępowanie sądowe. W konsekwencji nie wchodzi już w rachubę rozpoznanie skargi przez Sąd i zastosowanie przezeń środka przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., stanowiącym, że w razie uwzględnienia skargi na bezczynność Sąd zobowiązuje organ w szczególności do wydania aktu w określonym terminie. W piśmiennictwie aprobatę dla omawianego poglądu wyrażają m.in. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 353, J. P. Tarno oraz W. Chróścielewski (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 348) i W. Chróścielewski i J. P. Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 463). Zdaniem tych autorów bezprzedmiotowość postępowania ze skargi na bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy żądanie strony objęte tą skargą zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. W takim stanie faktycznym Sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na marginesie prowadzonych rozważań można wreszcie dodać, że celem wprowadzenia do systemu sądowej kontroli administracji skargi na bezczynność organu administracji było wyposażenie jednostki w środek prawny, którego zastosowanie skutecznie przymuszałoby organ do podjęcia żądanego działania (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08). W tym stanie rzeczy Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Koszty postępowania Sąd zasądził na podstawie art. 200, art. 201 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). Zasądzona kwota kosztów postępowania obejmuje zwrot wpisu od skargi, minimalną stawkę opłaty dla pełnomocnika skarżącego, oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa.