VI SAB/Wa 43/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-09-18

Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania przez stronę środków zaskarżenia, w szczególności poprzez niezłożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. W przypadku braku organu wyższego stopnia, strona zobowiązana jest do skierowania do organu prowadzącego postępowanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a samo ponaglenie nie jest równoznaczne z takim wezwaniem.
Stan faktyczny
Skarżąca E. M. złożyła skargę na bezczynność Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie wznowienia postępowania. Skarga została poprzedzona ponagleniem z 1 lipca 2017 r. Organ wniósł o oddalenie skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej 100 złotych tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie bezczynności organu postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić E. M. 100 złotych (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego E. M. (dalej skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie załatwienia sprawy dot. wznowienia postępowania zakończonego decyzją z [...] grudnia 2014 r nr [...], którą odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] marca 2014 r. nr [...] umarzającej postępowanie wyjaśniające w trybie odpowiedzialności zawodowej. Skarga została nadana 20 lipca 2017 r. i została poprzedzona ponagleniem skierowanym do organu w dniu 1 lipca 2017 r. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zważyć należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 K.p.a. Przepis ten aktualnie stanowi w § 1 że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); względnie jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość), zaś w § 3 iż ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; względnie do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Powyższe brzmienie art. 37 § 1 K.p.a. obowiązuje od 1 czerwca 2017 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw. W art. 16 ustawy zmieniającej prawodawca postanowił jednakże, iż do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. Okoliczność ta jest o tyle istotna dla niniejszej sprawy, że przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej z dnia 30 października 2014 r. Powyższe oznacza, iż w prowadzonym w sprawie postępowaniu administracyjnym znaleźć winny zastosowanie przepisy K.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zważywszy, że brak jest organu wyższego stopnia nad Krajowym Rzecznikiem Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa skarżąca, przed wniesieniem skargi na bezczynność tego organu, zobowiązana była wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca tego nie uczyniła. Nie sposób bowiem uznać, by jej ponaglenie z dnia 1 lipca 2017 r. stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie należy zaznaczyć, że skarżąca – przed wniesieniem skargi na bezczynność organu - nie skierowała do Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa odrębnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z uwagi zatem na niewyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło