VI SAB/Wa 47/05

PostanowienieWSA w Warszawie2006-03-16

Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz, Grażyna Śliwińska, Olga Żurawska-Matusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu administracyjnego z powodu wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, które nastąpiło po wniesieniu skargi, skutkuje umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego?
Ratio decidendi
Wydanie przez organ administracyjny rozstrzygnięcia w sprawie, której dotyczyła skarga na bezczynność, po wniesieniu tej skargi, powoduje, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji sąd powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, a nie uwzględniać skargę, nawet jeśli rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem terminu.
Stan faktyczny
H. B. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji nakładającej karę pieniężną. W trakcie postępowania odwoławczego GITD wydał postanowienie o wyłączeniu sprawy do postępowania odrębnego oraz dwie decyzje. Skarżący zarzucił, że przesyłki z tymi rozstrzygnięciami zostały wysłane na błędny adres. Na rozprawie skarżący cofnął skargę z uwagi na wydanie przez GITD decyzji, których dotyczyła skarga.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i zasądzono od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz H. B. kwotę 459,70 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2006 r. sprawy ze skargi H.. B. na bezczynność Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji [...] Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. nr. [...] postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz H. B. kwotę 459,70 złotych (czterysta pięćdziesiąt dziewięć złotych siedemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] kwietnia 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego przeprowadził kontrolę przedsiębiorstwa – Z. B. H. z siedzibą w K. W jej wyniku decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym nałożył na kontrolowanego przedsiębiorcę H. B. karę pieniężną w wysokości 111.500 zł. Jednocześnie w w/w decyzji wskazano, iż zgodnie z art. 92 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy suma kar pieniężnych nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć, w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie, kwoty 30.000 zł. Od powyższej decyzji H. B. odwołał się dnia [...] lipca 2005 r. Następnie pismem z dnia 19 października 2005 r. zatytułowanym "wezwanie do usunięcia naruszenia" wystąpił do Głównego Inspektora Transportu Drogowego z wezwaniem do wydania w terminie decyzji w sprawie jego odwołania. W piśmie tym wskazał, iż w przypadku gdy organ pierwszej instancji nie przesłał odwołania wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, to wezwanie należy traktować jako zażalenie w rozumieniu art. 37 § 1 kpa. W skardze na bezczynność z dnia [...] listopada 2005 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. B. wnosił o zobowiązanie Głównego Inspektora Transportu Drogowego do wydania w terminie 14 dni od daty doręczenia wyroku decyzji w sprawie jego odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosząc o oddalenie skargi wskazał, iż w toku postępowania odwoławczego, w dniu [...] listopada 2005 r., wydał postanowienie o wyłączeniu sprawy do postępowania odrębnego w zakresie kary pieniężnej za nieokazanie wykresówek. Następnie organ odwoławczy dnia [...] listopada 2005 r. wydał dwie decyzje: o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania w zakresie wyłączonym do postępowania odrębnego oraz o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji w zakresie pozostałym tj. w wysokości 2.000 zł za wykonywanie przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia. Zarówno postanowienie jak i decyzje zostały wysłane dnia [...] listopada 2005 r. na adres wskazany przez pełnomocnika w odwołaniu, lecz wróciły z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". Skarżący pismem z dnia 10 stycznia 2006 r., podtrzymując skargę wskazał, że przesyłki wymienione w odpowiedzi na skargę zostały wysłane na błędny adres, inny niż wskazany w odwołaniu. Jednocześnie podał, że na trzy rozstrzygnięcia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2005 r. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskami o przywrócenie terminu do wniesienia skarg. Ustosunkowując się do powyższego pisma Główny Inspektor Transportu Drogowego w piśmie z dnia [...] marca 2006 r. podtrzymał twierdzenia zawarte w odpowiedzi na skargę. Na rozprawie dnia 16 marca 2006 r. skarżący wobec wydania decyzji, których dotyczyła skarga, cofnął skargę. Jednocześnie podtrzymał wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów, albowiem skarga w chwili składania była zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Z przepisu tego wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim przypadku sąd powinien umorzyć postępowanie, w sprawie ze skargi na bezczynność, jako bezprzedmiotowe. W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy, istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (por. wyrok NSA z 6.10.2000r. IV SA 105/00 nie publ.) W sprawie niniejszej, co jest niesporne między stronami, Główny Inspektor Transportu Drogowego, w wyniku rozpoznania odwołania skarżącego, w dniu [...] listopada 2004 r. wydał: postanowienie o wyłączeniu do postępowania odrębnego oraz dwie decyzje odnoszące się do nałożonej kary pieniężnej. Decyzją nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części wyłączonej do odrębnego postępowania tj. w zakresie kary za nieokazanie wykresówek. Natomiast decyzją nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej kary 2.000 zł. Wyżej wskazane decyzje oraz postanowienie zostały wysłane pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 listopada 2005 r. Wszystkie trzy przesyłki nie zostały doręczone i po powtórnym awizowaniu w dniu 21 listopada 2005 r. wróciły do nadawcy z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 44 § 2 kpa doręczenie można było uznać za dokonane z dniem 28 listopada 2005 r. W zaistniałej sytuacji cofnięcie skargi uznać należy za dopuszczalne i dlatego też Sąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uznając, że postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność stało się bezprzedmiotowe, orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł w trybie art. 201 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło