VI SAB/Wa 47/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić T. S.A. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. T. S.A. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów polegającą na niewydaniu w terminie ustawowym, wynikającym z art. 139 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia skarżącej z dnia 4 lipca 2012 r. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wyrażania zgody na dokonanie zmiany w składzie zarządu skarżącej spółki. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2013. pełnomocnik skarżącej spółki cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej jako "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oceniając skuteczność cofnięcia skargi w rozpatrywanej sprawie, Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek określonych w powołanym wyżej przepisie, które stałyby na przeszkodzie uwzględnieniu cofnięcia skargi. Zwłaszcza, że jak wynika z akt administracyjnych w sprawie będącej przedmiotem skargi na bezczynność zapadło rozstrzygnięcie w przedmiocie wniesionego przez stronę zażalenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie sądowe. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.