VI SAB/Wa 55/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 12 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na bezczynność Krajowej Rady Radców Prawnych w przedmiocie odmowy wpisu na listę aplikantów radcowskich postanawia : umorzyć postępowanie w sprawie W skardze złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, - skarżąca B. N. wnosiła skargę na bezczynność Krajowej Rady Radców Prawnych w W.. B. N. podniosła, że dnia [...] czerwca 2003 r. Okręgowa Rada Radców Prawnych w T. podjęła uchwałę, mocą której odmówiła wpisania skarżącej na listę aplikantów radcowskich. Od powyższej uchwały Skarżąca złożyła odwołanie do Krajowej Rady Radców Prawnych w W. Do dnia wniesienia skargi Krajowa Rada Radców Prawnych w W. nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie. W piśmie z dnia 24 marca 2004r. Krajowa Rada Radców Prawnych w W. poinformowała Sąd, że do dnia 12 sierpnia 2003r. Okręgowa Rada Radców Prawnych w T. nie przekazała odwołania skarżącej. Jednocześnie Krajowa Rada Radców Prawnych w W. oświadczyła, iż wnosi o umożliwienie rozpoznania sprawy. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz.1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 10 września 2004r. Krajowa Rada Radców Prawnych w W. wskazała, że odwołanie skarżącej zostało rozpoznane na posiedzeniu w dniu [...] czerwca 2004r. Wobec powyższego postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i na mocy art. 161§ 1 pkt 3 i § 2 powołanych wyżej przepisów należało je umorzyć.