VI SAB/Wa 59/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na bezczynność Naczelnej Rady Adwokackiej w przedmiocie nierozpoznania wniosku o pociągnięcie adwokata do odpowiedzialności dyscyplinarnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę L. S. wniósł skargę na bezczynność Naczelnej Rady Adwokackiej, wyjaśniając, iż złożył zawiadomienie o niezgodnej z prawem odmowie sporządzenia odpłatnego zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, której dopuścił się mecenas M. L. zwracając się zarazem o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż M. L. nie jest wpisany na listę adwokatów, w związku z czym nie podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej na podstawie przepisów Prawa o adwokaturze, o którym to fakcie skarżący został powiadomiony pismem z dnia 30 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a.). I tak zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, iż skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (p. Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30). W ocenie Sądu postępowanie dyscyplinarne, uregulowane przez przepisy ustawy - Prawo o adwokaturze, nie przewiduje kontroli sądów administracyjnych nad rozstrzygnięciami organów samorządu adwokackiego podjętymi w toku takiego postępowania. Jest to postępowanie szczególne, w którym w przypadkach nieuregulowanych powyższymi przepisami stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Ustawa - Prawo o adwokaturze w swoich przepisach wyraźnie stanowi natomiast, od których rozstrzygnięć organów samorządu adwokackiego przysługuje skarga do sądu administracyjnego (tak np. w art. 68 ust. 6b). Tym samym, mając na uwadze, iż na organie nie ciążył obowiązek wydania aktu, na który przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu.