VI SAB/Wa 67/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na urządzenie i prowadzenie zakładów wzajemnych bukmacherskich postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 sierpnia 2014r. "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "spółka", "skarżąca"), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła za pośrednictwem Ministra Finansów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na urządzenie i prowadzenie zakładów wzajemnych bukmacherskich. Spółka opisała czynności podejmowane przez organ w zakresie procedowania nad jej wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r. o udzielenie zezwolenia na urządzenie i prowadzenie zakładów wzajemnych bukmacherskich urządzanych w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych. Wskazała, że pismem z dnia 25 lipca 2014 r. organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na [...] września 2014 r. argumentując swoją decyzję koniecznością wnikliwego przeanalizowania odpowiedzi na wezwanie organu. W ocenie spółki organ tym samym bezpodstawnie wydłużył okres prowadzenia postępowania ponad ustawowo przewidziany termin 6 miesięcy od dnia otrzymania stosownego zezwolenia. Zarówno w aktach sprawy, jak i załączonych aktach administracyjnych brak jest pisma skarżącej wzywającego organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a ustawy. W rozpatrywanej sprawie spółka złożyła skargę na bezczynność organu. Z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie właściwego aktu prawnego - w przedmiotowej sprawie decyzji administracyjnej, na co wskazywał art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) w związku z art. 8 i art. 52 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja nie została podjęta w pierwszej instancji, jak i w przypadku, gdy w obowiązującym terminie nie została ona wydana przez organ drugiej instancji, jeżeli w odniesieniu do danej decyzji istnieje możliwość uruchomienia toku instancyjnego. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów decyzja nie została wydana. Pozostawienie podania strony bez rozpoznania jest nierozpoznaniem sprawy w terminie. W takim przypadku osobie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje – na zasadach ogólnych – skarga do Sądu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008, str. 97-98). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zasadą jest, że przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność organu, strona zobowiązana jest wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2014r., poz. 183, dalej: "k.p.a."), tzn. wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Jednakże w przypadku bezczynności ministra – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – art. 37 § 1 k.p.a. nie ma zastosowania, bowiem w stosunku do takiego organu nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji, stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, przed wniesieniem skargi do Sądu strona powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 1999 r. sygn. akt I SAB 118/98, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008, str. 100). W rozpatrywanej sprawie skarga spółki "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Finansów nie została poprzedzona podanym powyżej wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, na co wskazał organ w odpowiedzi na skargę. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.